معنویت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۸۷ - شد ز پیری ها مرا گوش گران مهر دهن صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۹۰ - در کهنسالی نفس را راست نتوان ساختن صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۹۸ - آن خرابم کز زبانم حرف نتوان ساختن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۲۲ - سر به زانوماندگان را طاق می گردد سخن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۴۰ - عاقبت این مرغ وحشی زین قفس خواهد شدن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۷۰ - مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۷۷ - صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۰۰ - می زداید بی کسی زنگ از دل افگار من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۰۱ - آه می دزدد نفس در سینه افگار من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۰۳ - مغز را آشفته می سازد دل پر شور من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۱۶ - نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۲۰ - اهل معنی گر چه خاموشند از تحسین من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۴۰ - ساقی از میخانه عالمتاب می آید برون صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۴۱ - گوهر راز از دل بی تاب می آید برون صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۴۸ - دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۵۸ - دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۰۶ - جدا شو از دو عالم تا توانی با خدا بودن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۲۶ - سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۷۴ - پرده عیب جهان است نظر پوشیدن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۷۶ - نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن