معنویت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۸۳ - لب به نیسان نگشاید صدف دیده من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۰۷ - صدای پا نبود در خرام درویشان صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۰۹ - دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلان صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۲۹ - ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۶۴ - چند ای دل غمین به مداران گریستن؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۶۷ - بوی گل و نسیم صبا می توان شدن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۸۴ - غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۹۱ - همچشم آبله است دل اشکبار من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۹۷ - دل می برد ز قند مکرر کلام من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۴۰۹ - هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۴۱۷ - تا از خودی خود نبریدند عزیزان صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۴۶۶ - می چکد آب حیات از سبزه زار خط تو صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۴۶۸ - ای بهار آفرینش خط چون ریحان تو صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۵۸ - می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاه صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۵۹ - حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاه صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۹۱ - می دهد عشق به شمشیر صلا بسم الله صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۱۲ - روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۲۰ - چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۳۶ - تا دیده خود کرد چو دستار شکوفه صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۶۹ - هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودی