شمارهٔ ۴ - اینک شاعر بیان می کند که چسان قران السعدین را به نظم آورد:
شمارهٔ ۱۱ - امیر خسرو، در ایام نگاشتن اشعار قران السعدین هنوز مثنویهای خمسه را به جواب خمسه زنی می ننوشته است خود ملتفت است که این مثنوی او بر سبک نظامی است و آن استاد بزرگ را می ستاید:
شمارهٔ ۱۶ - معراج
شمارهٔ ۶۱ - ترصیع
شمارهٔ ۷۱ - عرض صحیفهٔ طولانی نصیحت، پیش ضمیر ملهم سلطان، که نسخهایست صحیح از لوح محفوظ حفظ الله تعالی عن التلویح السو
شمارهٔ ۷۳ - در سبب نظم این جواهر که زمرد وصف خضر خان واسطهٔ عقد اوست
بخش ۱ - سرآغاز
بخش ۲ - در توحید
بخش ۱۸ - غزل سرائی شکر در مجلس خسرو
بخش ۳۱ - مناجات شیرین در شب فراق
بخش ۱ - باسم الملک الوهاب
بخش ۴ - در طیران آن سیمرغ قاف قران سوی سواد ما زاغ با طاوس سدره یمد لله ظلها علینا
بخش ۲ - پایان سرودن مثنویهای خمسه
شماره ۲۶ - شاد زی با سیاه چشمان، شاد
شمارهٔ ۳۲ - در رثای ابوالحسن مرادی
شماره ۴۴ - اگر چه عذر بسی بود روزگار نبود
شماره ۴۹ - کار همه راست، آن چنان که بباید
شماره ۶۷ - زندگانی چه کوته و چه دراز
شماره ۶۸ - روی به محراب نهادن چه سود؟
غزل ۲۶ - مهر بگشای لعل میگون را