بخش ۲ - فی المناجات و الالتجاء الی قاضی الحاجات
بخش ۶ - فی العلم وحده
غزل ۳۸ - قومی که جان به حضرت جانان همی برند
شماره ۲ - عشق سلطان کرد بر ملک سخن رانی مرا
شماره ۱۰ - ای که ز من میکنی سؤال حقیقت
شماره ۳۲ - ای جان تو مسافر مهمان سرای خاک!
غزل ۱۰۵ - قطع نظر ز دشمن ما کرد چشم دوست
غزل ۱۲۱ - من کیم، پروانهٔ شمعی که در کاشانه نیست
غزل ۲۲۰ - دادن باده حرام است به نادانی چند
غزل ۲۲۶ - مردان خدا پردهٔ پندار دریدند
غزل ۲۳۶ - زان سبب جان آفرینش جان روشن لطف کرد
غزل ۲۴۱ - زلف و خط دلکشش دام بنی آدمند
غزل ۲۴۸ - گر ز غلامیش نشانت دهند
غزل ۳۳۵ - یک باره گر از سبحه در انکار نبودم
غزل ۴۰۳ - گر عارف حق بینی چشم از همه بر هم زن
غزل ۱۲ - خوشا کسی که ز عشقش دمی رهایی نیست
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح جلالالدین شاه شجاع
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - در مدح شاه شیخ ابواسحاق و تهنیت وزارت رکنالدین عمیدالملک
بخش ۱۰ - پیغام رسانیدن قاصد
بخش ۳۳ - در خاتمهٔ کتاب