موعظه

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۵۰ - شد رعشه پیری پر و بال طلب تو صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۷۶ - چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۳۰ - صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۶۲ - مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداری صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۴۹ - اگر مقید کسب هوا نمی گردی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۲۹ - تا کی ز کف عنان توکل رها کنی؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۵۵ - زنهار دل خویش به عالم نگذاری صائب تبریزی مطالع شماره ۱۹۴ - آن که لب باز از سر رغبت به غیبت می کند صائب تبریزی مطالع شماره ۳۶۳ - یک سر مو منت از اخوان کم فرصت مکش صائب تبریزی مطالع شماره ۳۹۴ - تا سر خود به گریبان نتوانی بردن سیف فرغانی غزلیات شماره ۴۴۲ - مرد محنت نیستی با عشق دمسازی مکن سیف فرغانی قصاید و قطعات شماره ۱۳ - اگر دولت همی خواهی مکن تقصیر در طاعت سیف فرغانی قصاید و قطعات شماره ۶۵ - ای پسر انده دنیا بدل شاد مگیر سیف فرغانی قصاید و قطعات شماره ۱۲۳ - در باغ دهر چون گل گر سربسر جمالی مسعود سعد سلمان مقطعات شمارهٔ ۱۱۰ - پند مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۱۷۷ - اندیشه مکن به کارها در بسیار مولوی فیه ما فیه فصل بیست و یکم - الاصل ان یحفظ ابن چاوش حفظ الغیب مولوی فیه ما فیه فصل بیست وپنجم - فرمود لطفهای شما وسعیهای شما و تربیتها که میکنید مولوی فیه ما فیه فصل چهل و هفتم - الشکرُ صیدٌ وقید النعّم اِذا سمعت مولوی فیه ما فیه فصل پنجاه و چهارم - گفت قاضی عزاّلدیّن سلام میرساند