غزل ۶۵۵۰ - شد رعشه پیری پر و بال طلب تو
غزل ۶۶۷۶ - چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کن
غزل ۶۷۳۰ - صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی
غزل ۶۷۶۲ - مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداری
غزل ۶۸۴۹ - اگر مقید کسب هوا نمی گردی
غزل ۶۹۲۹ - تا کی ز کف عنان توکل رها کنی؟
غزل ۶۹۵۵ - زنهار دل خویش به عالم نگذاری
شماره ۱۹۴ - آن که لب باز از سر رغبت به غیبت می کند
شماره ۳۶۳ - یک سر مو منت از اخوان کم فرصت مکش
شماره ۳۹۴ - تا سر خود به گریبان نتوانی بردن
شماره ۴۴۲ - مرد محنت نیستی با عشق دمسازی مکن
شماره ۱۳ - اگر دولت همی خواهی مکن تقصیر در طاعت
شماره ۶۵ - ای پسر انده دنیا بدل شاد مگیر
شماره ۱۲۳ - در باغ دهر چون گل گر سربسر جمالی
شمارهٔ ۱۱۰ - پند
شماره ۱۷۷ - اندیشه مکن به کارها در بسیار
فصل بیست و یکم - الاصل ان یحفظ ابن چاوش حفظ الغیب
فصل بیست وپنجم - فرمود لطفهای شما وسعیهای شما و تربیتها که میکنید
فصل چهل و هفتم - الشکرُ صیدٌ وقید النعّم اِذا سمعت
فصل پنجاه و چهارم - گفت قاضی عزاّلدیّن سلام میرساند