موعظه

خیام رباعیات رباعی ۶۹ - بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند خیام رباعیات رباعی ۱۳۸ - برخیز و مخور غم جهان گذران حافظ غزلیات غزل ۲۴۴ - معاشران گره از زلف یار باز کنید حافظ غزلیات غزل ۴۵۲ - طفیل هستی عشقند آدمی و پری مولوی غزلیات غزل ۳۹۳ - جمع باشید ای حریفان زان که وقت خواب نیست مولوی غزلیات غزل ۸۵۶ - برجه ز خواب و بنگر نک روز روشن آمد مولوی غزلیات غزل ۱۲۰۹ - ای دل بی‌بهره از بهرام ترس مولوی غزلیات غزل ۱۳۱۷ - آن میر دروغین بین، با اسپک و با زینک مولوی غزلیات غزل ۱۷۲۵ - نگفتمت مرو آن جا که آشنات منم؟ مولوی غزلیات غزل ۲۳۴۱ - سماع آمد، هلا ای یار برجه مولوی غزلیات غزل ۲۶۴۰ - مگریز ز آتش، که چنین خام بمانی مولوی غزلیات غزل ۲۹۳۲ - چه باشد ای برادر یک شب اگر نخسپی؟ مولوی دفتر اول بخش ۵۳ - جواب گفتن خرگوش ایشان را مولوی دفتر دوم بخش ۴ - التماس کردن همراه عیسی علیه السلام زنده کردن استخوانها از عیسی علیه السلام مولوی دفتر چهارم بخش ۴۲ - بقیهٔ قصهٔ دعوت رحمت بلقیس را مولوی دفتر پنجم بخش ۳۸ - قال النبی علیه‌السلام ارحموا ثلاثا عزیز قوم ذل و غنی قوم افتقر و عالما یلعب به الجهال مولوی دفتر پنجم بخش ۶۲ - قصهٔ اهل ضروان و حسد ایشان بر درویشان کی پدر ما از سلیمی اغلب دخل باغ را به مسکینان می‌داد چون انگور بودی عشر دادی و چون مویز و دوشاب شدی عشر دادی و چون حلوا و پالوده کردی عشر دادی و از قصیل عشر دادی و چون در خرمن می‌کوفتی از کفهٔ آمیخته عشر دادی و چون گندم از کاه جدا شدی عشر دادی و چون آرد کردی عشر دادی و چون خمیر کردی عشر دادی و چون نان کردی عشر دادی لاجرم حق تعالی در آن باغ و کشت برکتی نهاده بود کی همه اصحاب باغها محتاج او بدندی هم به میوه و هم به سیم و او محتاج هیچ کس نی ازیشان فرزندانشان خرج عشر می‌دیدند منکر و آن برکت را نمی‌دیدند هم‌چون آن زن بدبخت که کدو را ندید و خر را دید سعدی غزلیات غزل ۵۴۱ - مگر دگر سخن دشمنان نیوشیدی سعدی باب دوم در احسان حکایت - ز تاج ملک زاده‌ای در ملاخ سعدی باب پنجم در رضا حکایت - سیهکاری از نردبانی فتاد