مولوی‌شناسی

عطار نیشابوری بخش پنجم المقاله الخامسه شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۱۱۵۴ - تا مجرد از دل و از جان شدیم جامی لیلی و مجنون بخش ۵ - در معنی عشق صادقان و صدق عاشقان جامی سبحة‌الابرار بخش ۹ - در بیان ارادت صامت بروجردی غزلیات شماره ۲۲ - در سر کوی وفا عشاق را منزل یکی‌ست سلطان ولد ولدنامه بخش ۲۱ - در بیان آنکه چنانکه موسی علیه السلام باقوت نبوت و عظمت رسالت جویای خضر علیه السلام گشته بود مولانا قدسنا الله بسره العزیز باوجود چندین فضایل و خصال و مقامات و کرامات و انوار و اسرار که در دور و طور خود بی نظیر بود و مثل نداشت طالب شمس الدین تبریزی قدس اللّه سره العزیز گشته بود سلطان ولد ولدنامه بخش ۱۵۱ - در بیان آنکه هر نبی و ولی که بعالم آمد و میآید نفحه‌ایست از حق تعالی. هر کرا از یک نفحه مقصود حاصل نشد و آن نفحه فوت گشت نومید نباید شدن و نفحه دیگر باید طلبیدن، که تا عالم باقی است وجود مبارک ایشان باقی خواهد بودن، چنانکه پیغامبر فرمود که ان لربکم فی ایام دهرکم نفحات الافتعرضوا لها. و در تقریر آنکه بعضی از اولیا را حق تعالی پنهان میدارد، اگرچه همه عالم را صدق و عشق و دین و یقین از او میافزاید و همه بدو قایم اند و احوالشان از او در ترقی است. لیکن او را بتعیین نمیدانند تا بظاهر شکرش بجار آرند و خان و مان فدای او کنند الا او میداند و می‌بیند که همه از او زنده‌اند و برکاراند. همچنانکه درختان و نباتات نشو و نما از بهار دارند و از بهار بیخبراند، خلق عالم نیز از او میبرند و نمیدانند اما صفای اصفهانی غزلیات شماره ۴۳ - گر عشق رفیق راه من گردد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۰۹ - مؤذن میخانه زد بانگ صبوح جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۵۱ - ز فیض نور معنی شام اهل دل سحر باشد قاسم انوار غزلیات شماره ۱۷۲ - عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیست ملا احمد نراقی مثنوی طاقدیس بخش ۲۲۸ - رجوع به حکایت جوان چاره جو در مسجد و به مقصد رسیدن او واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۰۵ - کاروان راه گمنامی نمیخواهد جرس واعظ قزوینی رباعیات شماره ۱۰۹ - از گنج عطای تو، چه کم دارم من؟ وحدت کرمانشاهی غزلیات غزل ۵۷ - صحبت دوستان روحانی