غزل ۶ - می ده ای ساقی که می به درد عشق آمیز را
غزل ۲۸ - قصهٔ می خوردن شبها و گشت ماهتاب
غزل ۳۶۳ - گرفته رنگ ز خون دلم چو لاله پیاله
غزل ۲۳۵ - حیات بخش بود باده خاصه وقت صبوح
غزل ۳۹۷ - چو مطربان سحر چنگ در رباب زنند
غزل ۳۹۹ - چو مطربان سحر آهنگ زیر و بام کنند
غزل ۵۶۴ - سخنی گفتم و صد قول خطا کردم گوش
غزل ۷۰۹ - خیز تا باده در پیاله کنیم
غزل ۱۶۵ - من باز ره خانهٔ خمار گرفتم
غزل ۱۷۷ - به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقی
غزل ۷۸ - شکست پیر مغان گر سرم به ساغر می
قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - در مدح جلالالدین شاه شجاع مظفری و فتح اصفهان
غزل ۵۷ - روز عید ست به من ده می نابی چو گلاب
غزل ۳۶۹ - هنگام گلست باده باید
رباعی ۱۲۵۹ - صد نام زیاد دوست بر ننگ زدیم
تکبیت ۶۲۱ - ز روی گرم، کار مهر تابان میکند ساقی
شماره ۲۵ - چون گل بشکفت در بهار ای ساقی
شماره ۱۰ - وقت است که ساقی سرِ می بگشاید
غزل ۱۴ - محتسب گوید: که بشکن، ساغر و پیمانه را
بخش ۸۴ - قطعه