شماره ۵۳ - نفس در سینه باد خزان می سوخت نومیدی
شمارهٔ ۱۷۴ - و قال ایضا یمدحه
شماره ۸۲ - من جمله زبان ز حرص چون بید شدم
شماره ۱۷۶ - حرف مجنون تو از گلبرگ تر نازکتر است
شماره ۶۳۳ - هر دل که ز بیداد تو نومید برآید
شماره ۱۲ - افزوده غمی چون به غم دیگرم امشب
شماره ۳۹۷ - در کبودی فلک چون مه من نیست مهی
شماره ۲۳۸ - دارد شب نومیدی ما صبح امیدی
شماره ۲۳ - خوش آنکه بپرسی دل دیوانه ما را
شماره ۱۶۲ - بیمار غم از مردن، اندیشه بسی دارد
شماره ۳۹۷ - پای تا سر چون جرس گوشم، ولی زین کاروان
شماره ۸۳ - هرگز لبم آشنای یارب نشود
شماره ۲۳۸ - هر جا که دلْ آشوبه وُ دادْرَس ْ (دسترس) نییهْ
خطابهی آسان، در اميد
شکوه روشنایی