وفایی شوشتری : چند مرثیهٔ دیگر
بند ششم - بیا به دانه ی اشک این زمان معامله کن
بیا به دانه ی اشک این زمان معامله کن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۳۰ - عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون
عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۹۲ - گفتند که خرمی در افاق نماند
گفتند که خرمی در افاق نماند سعدی : غزلیات
غزل ۴۷۱ - وه که جدا نمیشود نقش تو از خیال من
وه که جدا نمیشود نقش تو از خیال من فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۲۴ - آن شیخ که دم ز علم اخفش می زد
آن شیخ که دم ز علم اخفش می زد عنصری بلخی : قصاید
شمارهٔ ۲۶ - در مدح سلطان محمود غزنوی
مراد عالم و شاه زمین و گنج هنر قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۳ - در مدح جناب میرزا آقاسی گوید
پیک دلارام دی درآمدم از در فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
آغاز داستان ویس و رامین
نوشته یافتم اندر سمرها انوری : غزلیات
غزل ۶۳ - یار دل در میان نمیآرد
یار دل در میان نمیآرد عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۹۶
اگر کار باختیار عاشق بود اتحاد بود و جمع زیرا که او را احتراق در پرتو انوار جمال خوشتر از بقا بود در تفرقه و دوئی و اگر باختیار معشوق بود فراق بود و هجر زیرا که او را از کمال جلال پروای یگانگی نبود با کس لَاحْتَرقَتُ سُبُحاتُ وَجْهِهِ عبارت از آنست غیرت میگوید: قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح حاجی اسدالله خان شیرازی
دوشینه چونکشید شه زنگ لشکرا هلالی جغتایی : رباعیات
رباعی ۱۷ - یار آمد و یار دلنواز آمد باز
یار آمد و یار دلنواز آمد باز بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۲۲ - قاصد به حیرتکن ادا تمهید پیغام مرا
قاصد به حیرتکن ادا تمهید پیغام مرا اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۴۴ - دش از داغت زمانی در غم دل بوده ام
دش از داغت زمانی در غم دل بوده ام صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۹۳ - سیه مستی فراز آمد به راهم
سیه مستی فراز آمد به راهم طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۷۸ - دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک
دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
اندر پند دادن شاه موبد ویس را و سرزنش کردن
چو با رامین سخنها گفت به گوی شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
قاصد
ســـن یاریمین قاصدی سـن قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۷۷ - هرگناهی که خودکند جبری
هرگناهی که خودکند جبری مسعود سعد سلمان : غزلیات
شماره ۱۴ - بدم دوش با آن نیازی به هم
بدم دوش با آن نیازی به هم
بند ششم - بیا به دانه ی اشک این زمان معامله کن
بیا به دانه ی اشک این زمان معامله کن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۳۰ - عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون
عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۹۲ - گفتند که خرمی در افاق نماند
گفتند که خرمی در افاق نماند سعدی : غزلیات
غزل ۴۷۱ - وه که جدا نمیشود نقش تو از خیال من
وه که جدا نمیشود نقش تو از خیال من فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۲۴ - آن شیخ که دم ز علم اخفش می زد
آن شیخ که دم ز علم اخفش می زد عنصری بلخی : قصاید
شمارهٔ ۲۶ - در مدح سلطان محمود غزنوی
مراد عالم و شاه زمین و گنج هنر قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۳ - در مدح جناب میرزا آقاسی گوید
پیک دلارام دی درآمدم از در فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
آغاز داستان ویس و رامین
نوشته یافتم اندر سمرها انوری : غزلیات
غزل ۶۳ - یار دل در میان نمیآرد
یار دل در میان نمیآرد عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۹۶
اگر کار باختیار عاشق بود اتحاد بود و جمع زیرا که او را احتراق در پرتو انوار جمال خوشتر از بقا بود در تفرقه و دوئی و اگر باختیار معشوق بود فراق بود و هجر زیرا که او را از کمال جلال پروای یگانگی نبود با کس لَاحْتَرقَتُ سُبُحاتُ وَجْهِهِ عبارت از آنست غیرت میگوید: قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح حاجی اسدالله خان شیرازی
دوشینه چونکشید شه زنگ لشکرا هلالی جغتایی : رباعیات
رباعی ۱۷ - یار آمد و یار دلنواز آمد باز
یار آمد و یار دلنواز آمد باز بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۲۲ - قاصد به حیرتکن ادا تمهید پیغام مرا
قاصد به حیرتکن ادا تمهید پیغام مرا اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۴۴ - دش از داغت زمانی در غم دل بوده ام
دش از داغت زمانی در غم دل بوده ام صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۹۳ - سیه مستی فراز آمد به راهم
سیه مستی فراز آمد به راهم طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۷۸ - دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک
دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
اندر پند دادن شاه موبد ویس را و سرزنش کردن
چو با رامین سخنها گفت به گوی شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
قاصد
ســـن یاریمین قاصدی سـن قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۷۷ - هرگناهی که خودکند جبری
هرگناهی که خودکند جبری مسعود سعد سلمان : غزلیات
شماره ۱۴ - بدم دوش با آن نیازی به هم
بدم دوش با آن نیازی به هم