همام تبریزی : رباعیات
شماره ۲۸ - چون خسته شد از منج لب شیرینت
چون خسته شد از منج لب شیرینت خاقانی : غزلیات
غزل ۲۹۸ - چه کردهام بجای تو که نیستم سزای تو
چه کردهام بجای تو که نیستم سزای تو محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۱۹ - تیر او تا به سرا پردهٔ دل ماوا داشت
تیر او تا به سرا پردهٔ دل ماوا داشت شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۶۱ - مائیم ز خود وجود پرداختگان
مائیم ز خود وجود پرداختگان میرداماد : رباعیات
شماره ۱۵۰ - زین شعله که دل چو جانش در بر گیرد
زین شعله که دل چو جانش در بر گیرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۶۲ - همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم
همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم رشیدالدین میبدی : ۲۱- سورة الانبیاء- مکیة
۷ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «إِنَّ الَّذِینَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى» ایشان که پیشى کرد ایشان را از ما خواست نیکو، «أُولئِکَ عَنْها مُبْعَدُونَ» (۱۰۱) ایشان از آن آتش دور داشتگانند. اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۱۶ - مطرب، چو بر سماع تو کردیم گوش را
مطرب، چو بر سماع تو کردیم گوش را بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۹۶ - نبیند از حیا هرگز کسی دامان پاک او
نبیند از حیا هرگز کسی دامان پاک او حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۸۷ - آب و رنگی به چمن فیض گلستان تو داد
آب و رنگی به چمن فیض گلستان تو داد نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۱۹ - همه شب چشم من و صبح گریبان تو بود
همه شب چشم من و صبح گریبان تو بود خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۹۵ - ز بس کز گریه چشم من به خونِ ناب می سازد
ز بس کز گریه چشم من به خونِ ناب می سازد صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۱۵ - جام جم مهر خموشی است اگر بینایی
جام جم مهر خموشی است اگر بینایی شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۳۵ - همه عالم جمال حضرت اوست
همه عالم جمال حضرت اوست اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۳۸ - سهراب
مه شهره بحسن و چون تو خوش نه جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۱۹ - که دید شکل هلالی چو ابروی طاقش
که دید شکل هلالی چو ابروی طاقش باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۳۱۶ - من آن شمعم که اشکم آتشین بی
من آن شمعم که اشکم آتشین بی وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۱ - کس نزد هرگز در غمخانهٔ اهل وفا
کس نزد هرگز در غمخانهٔ اهل وفا عطار نیشابوری : باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق
شماره ۲۲ - چون باد ز من میگذری چه تْوان کرد
چون باد ز من میگذری چه تْوان کرد فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۸۸ - هر شبم داغی چنان در گلخن تن بشکفد
هر شبم داغی چنان در گلخن تن بشکفد
شماره ۲۸ - چون خسته شد از منج لب شیرینت
چون خسته شد از منج لب شیرینت خاقانی : غزلیات
غزل ۲۹۸ - چه کردهام بجای تو که نیستم سزای تو
چه کردهام بجای تو که نیستم سزای تو محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۱۹ - تیر او تا به سرا پردهٔ دل ماوا داشت
تیر او تا به سرا پردهٔ دل ماوا داشت شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۶۱ - مائیم ز خود وجود پرداختگان
مائیم ز خود وجود پرداختگان میرداماد : رباعیات
شماره ۱۵۰ - زین شعله که دل چو جانش در بر گیرد
زین شعله که دل چو جانش در بر گیرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۶۲ - همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم
همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم رشیدالدین میبدی : ۲۱- سورة الانبیاء- مکیة
۷ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «إِنَّ الَّذِینَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى» ایشان که پیشى کرد ایشان را از ما خواست نیکو، «أُولئِکَ عَنْها مُبْعَدُونَ» (۱۰۱) ایشان از آن آتش دور داشتگانند. اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۱۶ - مطرب، چو بر سماع تو کردیم گوش را
مطرب، چو بر سماع تو کردیم گوش را بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۹۶ - نبیند از حیا هرگز کسی دامان پاک او
نبیند از حیا هرگز کسی دامان پاک او حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۸۷ - آب و رنگی به چمن فیض گلستان تو داد
آب و رنگی به چمن فیض گلستان تو داد نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۱۹ - همه شب چشم من و صبح گریبان تو بود
همه شب چشم من و صبح گریبان تو بود خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۹۵ - ز بس کز گریه چشم من به خونِ ناب می سازد
ز بس کز گریه چشم من به خونِ ناب می سازد صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۱۵ - جام جم مهر خموشی است اگر بینایی
جام جم مهر خموشی است اگر بینایی شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۳۵ - همه عالم جمال حضرت اوست
همه عالم جمال حضرت اوست اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۳۸ - سهراب
مه شهره بحسن و چون تو خوش نه جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۱۹ - که دید شکل هلالی چو ابروی طاقش
که دید شکل هلالی چو ابروی طاقش باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۳۱۶ - من آن شمعم که اشکم آتشین بی
من آن شمعم که اشکم آتشین بی وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۱ - کس نزد هرگز در غمخانهٔ اهل وفا
کس نزد هرگز در غمخانهٔ اهل وفا عطار نیشابوری : باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق
شماره ۲۲ - چون باد ز من میگذری چه تْوان کرد
چون باد ز من میگذری چه تْوان کرد فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۸۸ - هر شبم داغی چنان در گلخن تن بشکفد
هر شبم داغی چنان در گلخن تن بشکفد
