کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۶
بی روی تو شادی همه در درد دلست اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
ز شوق آموختم آن های و هوئی
ز شوق آموختم آن های و هوئی جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۶۹۵
وقت آنست که دلبر ز جفا باز آید آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۴۰۳
روزگاریست که افلاک بکین میگذرد واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۵۱۷
کو بخت حرف پیش تو ای نازنین زدن؟ حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۸۶
ز لوح حکمت اندیشان بگو خونین درونان را ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شمارهٔ ۵
ز گریه منع مکن دیده ی پر آب مرا رودکی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۱۶۱
باغ ملک آمد طری از رشحهٔ کلک وزیر کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۵۶۷
آن زلف نگر بر رخ آن شهره صنم جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۵۷
بی دولت وصال دلم چون جهان خراب امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۱۹
آورده‌ام شفیع دل زار خویش را جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۸
بشد عمری که دارم بر خدا دست آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۶۴۹
خسرو شیرین لبان توئی بشمایل حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۵۹۰
رخ برفروختی، زدی آتش به جان شمع هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۲
آمد آن سنگین دل و صد رخنه در جان کرد و رفت آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۹۶۰
تا نکنم بپیش کس شکوه زتند خوی او کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۳۹۷
چشمت که همیشه چشم من تر خواهد قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸
دامن وصل تو گر افتد به دست عطار نیشابوری : باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود
شمارهٔ ۲۵
از کس چو سخن نمیپذیری آخر کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۴۷۱
ای دل که ترا گفت این دم میخور