فایز دشتی : دوبیتیها
دوبیتی ۳۱ - خداوندا جوانیم به سر رفت
خداوندا جوانیم به سر رفت محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۸ - رخش در غیر و چشم التفاتش در من است امشب
رخش در غیر و چشم التفاتش در من است امشب همام تبریزی : رباعیات
شماره ۴۴ - معشوقه به گرمابه شبی با ما بود
معشوقه به گرمابه شبی با ما بود ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۱۶ - دلم که در همه عالم غم تو کرده مراد
دلم که در همه عالم غم تو کرده مراد عمعق بخاری : رباعیات
شماره ۱۲ - خط تو، که چون مشک شد از خامه حسن
خط تو، که چون مشک شد از خامه حسن غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - در کوی عشق کوهی کمتر بود ز کاهی
در کوی عشق کوهی کمتر بود ز کاهی فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۰۶ - یا که دندان طمع را از لب جانان بکن
یا که دندان طمع را از لب جانان بکن حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۰۵ - صباح عید ز بهر صبوح برخیزند
صباح عید ز بهر صبوح برخیزند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۴۳ - یاد ایامی که در دل خار خاری داشتم
یاد ایامی که در دل خار خاری داشتم قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۷۴ - کس کار تنک حوصله را تنگ نگیرد
کس کار تنک حوصله را تنگ نگیرد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۲۹ - گرچه بیداد جفای تو به غایت باشد
گرچه بیداد جفای تو به غایت باشد خاقانی : رباعیات
شماره ۲۲۱ - خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم
خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۸۹۵ - ای مژدهٔ دیدار تو چون عید مبارک
ای مژدهٔ دیدار تو چون عید مبارک ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۶۵ - دوش در وقت آنک ضلّ زمین
دوش در وقت آنک ضلّ زمین اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴۹ - آن شمع که پروانه صفت بال و پرم سوخت
آن شمع که پروانه صفت بال و پرم سوخت انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۰۸ - در شکایت از ممدوح خویش حمیدالدین
دراز گشت حدیث درازدستی ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۱۵ - گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟
گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۷۷ - کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیند
کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیند رشیدالدین میبدی : ۲۳- سورة المؤمنون- مکیّة
۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ السَّیِّئَةَ» بدیشان پاسخ ده بهر چه آن نیکوتر، «نَحْنُ أَعْلَمُ بِما یَصِفُونَ» (۹۶) ما دانائیم بآنچه ایشان گویند. عطار نیشابوری : باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
شماره ۶ - پروانه به شمع گفت: من بیش از تو
پروانه به شمع گفت: من بیش از تو
دوبیتی ۳۱ - خداوندا جوانیم به سر رفت
خداوندا جوانیم به سر رفت محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۸ - رخش در غیر و چشم التفاتش در من است امشب
رخش در غیر و چشم التفاتش در من است امشب همام تبریزی : رباعیات
شماره ۴۴ - معشوقه به گرمابه شبی با ما بود
معشوقه به گرمابه شبی با ما بود ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۱۶ - دلم که در همه عالم غم تو کرده مراد
دلم که در همه عالم غم تو کرده مراد عمعق بخاری : رباعیات
شماره ۱۲ - خط تو، که چون مشک شد از خامه حسن
خط تو، که چون مشک شد از خامه حسن غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - در کوی عشق کوهی کمتر بود ز کاهی
در کوی عشق کوهی کمتر بود ز کاهی فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۰۶ - یا که دندان طمع را از لب جانان بکن
یا که دندان طمع را از لب جانان بکن حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۰۵ - صباح عید ز بهر صبوح برخیزند
صباح عید ز بهر صبوح برخیزند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۴۳ - یاد ایامی که در دل خار خاری داشتم
یاد ایامی که در دل خار خاری داشتم قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۷۴ - کس کار تنک حوصله را تنگ نگیرد
کس کار تنک حوصله را تنگ نگیرد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۲۹ - گرچه بیداد جفای تو به غایت باشد
گرچه بیداد جفای تو به غایت باشد خاقانی : رباعیات
شماره ۲۲۱ - خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم
خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۸۹۵ - ای مژدهٔ دیدار تو چون عید مبارک
ای مژدهٔ دیدار تو چون عید مبارک ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۶۵ - دوش در وقت آنک ضلّ زمین
دوش در وقت آنک ضلّ زمین اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴۹ - آن شمع که پروانه صفت بال و پرم سوخت
آن شمع که پروانه صفت بال و پرم سوخت انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۰۸ - در شکایت از ممدوح خویش حمیدالدین
دراز گشت حدیث درازدستی ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۱۵ - گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟
گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۷۷ - کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیند
کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیند رشیدالدین میبدی : ۲۳- سورة المؤمنون- مکیّة
۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ السَّیِّئَةَ» بدیشان پاسخ ده بهر چه آن نیکوتر، «نَحْنُ أَعْلَمُ بِما یَصِفُونَ» (۹۶) ما دانائیم بآنچه ایشان گویند. عطار نیشابوری : باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
شماره ۶ - پروانه به شمع گفت: من بیش از تو
پروانه به شمع گفت: من بیش از تو
