عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۲۷ - مرغی که بدید از می این دریا دُرد
مرغی که بدید از می این دریا دُرد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۶۴ - عمارتی که نگردد خراب، همواری است
عمارتی که نگردد خراب، همواری است
سعدی : غزلیات
غزل ۲۸ - سرمست درآمد از خرابات
سرمست درآمد از خرابات
اوحدی مراغه‌ای : جام جم
در منع شراب و بنک و مستی
باده کم خور، خرد به باد مده
مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۴۳ - اندرآ ای اصل اصل شادمانی شاد باش
اَنْدَرآ ای اصلِ اصلِ شادمانی شاد باش
نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۲۸ - گفتار حکیم نظامی
نظامی بر این در مجنبان کلید
فخرالدین عراقی : فصل سوم و چهارم
سر آغاز - آن غریبان منزل دنیی
آن غریبان منزل دنیی
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۷۸ - پیکی که ز کوی یار ما میآید
پیکی که ز کوی یار ما میآید
مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۷۶ - ای رها کرده تو باغی از پی انجیرکی
ای رَها کرده تو باغی از پِیِ اَنْجیرَکی
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۶۹ - ختم است بر خرام تو راه نظر زدن
ختم است بر خرام تو راه نظر زدن
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۹۴ - من که بودم رونق کوی خرابات، این زمان
من که بودم رونق کوی خرابات، این زمان
امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۴۲ - صفت طعام هندی
گرم‌ترین کارگزاران خوان
ترانه های کودکانه : بخش اول
عروسک تنها
میان یک مغازه
قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۷۰ - پیوسته درین دایره پهناور
پیوسته درین دایره پهناور
جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۲۷ - درآمدن زلیخا همراه عزیز مصر به مصر و بیرون آمدن مصریان و طبق های نثار بر عماری زلیخا افشاندن
سحرگاهان که زد چرخ مکوکب
نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۳ - در استدلال نظر و توفیق شناخت
خبر داری که سیاحان افلاک
نهج البلاغه : حکمت ها
عظمت مصیبت رحلت پیامبر اکرم ص
وَ قَالَ عليه‌السلام عَلَى قَبْرِ رَسُولِ اَللَّهِ صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم سَاعَةَ دَفْنِهِ إِنَّ اَلصَّبْرَ لَجَمِيلٌ إِلاَّ عَنْكَ وَ إِنَّ اَلْجَزَعَ لَقَبِيحٌ إِلاَّ عَلَيْكَ وَ إِنَّ اَلْمُصَابَ بِكَ لَجَلِيلٌ وَ إِنَّهُ قَبْلَكَ وَ بَعْدَكَ لَجَلَلٌ
میرزا قلی میلی مشهدی : ترجیعات
بخشی از یک ترکیب یا ترجیع‌بند
...
مولوی : دفتر ششم
بخش ۹۲ - قصهٔ عبدالغوث و ربودن پریان او را و سالها میان پریان ساکن شدن او و بعد از سالها آمدن او به شهر و فرزندان خویش را باز ناشکیفتن او از آن پریان بحکم جنسیت و همدلی او با ایشان
بود عَبْدُالْغَوْث هم‌جِنْسِ پَری
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۶۸ - سیل اشک من بساط سبزه را پامال کرد
سیل اشک من بساط سبزه را پامال کرد