نیر تبریزی : غزلیات
شماره ۷۱ - تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بود
تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بود عارف قزوینی : تصنیفها
شمارهٔ ۴ - نکنم اگر چاره
نکنم اگر چاره دل هر جائی را صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۶۹ - چه شیرینی است با لبهای آن شیرین پسر یارب
چه شیرینی است با لبهای آن شیرین پسر یارب ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۲۲ - گفتن بسوامتر زاهد حقیقت سیتا با رام و رفتن رام همراه بسوامتر در ترهت
جوابش داد اندر شهر ترهت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۳۳۰ - چشم از برای روی عزیزان بود به کار
چشم از برای روی عزیزان بود به کار صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۳۱۲ - هر گنه عذری و هر تقصیر دارد توبهای
هر گنه عذری و هر تقصیر دارد توبهای مولوی : غزلیات
غزل ۷۹۷ - زاول روز که مخموری مستان باشد
زَاوَّلِ روز که مَخْموریِ مَستان باشد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۱۱ - یاد باد آن شب که دلبر مست و دل در دست بود
یاد باد آن شب که دلبر مست و دل در دست بود کوهی : غزلیات
شماره ۱۱۶ - آن جام جهان جهان نماید
آن جام جهان جهان نماید صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۱۷ - ترا که پنبه گوش شعور سیماب است
ترا که پنبه گوش شعور سیماب است شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۱۸ - ما گوهر بحر لایزالیم
ما گوهر بحر لایزالیم فلکی شروانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - مطلع ثانی
ای رخ و قد تو را دل رهی و جان غلام اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شماره ۷۴ - تا رخت جهان همی بود بر خرِما
تا رخت جهان همی بود بر خرِما نهج البلاغه : حکمت ها
ضرورت توجه به فنا پذيرى دنیا
وَ قَالَ عليهالسلام مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ اِتَّقُوا اَللَّهَ فَكَمْ مِنْ مُؤَمِّلٍ مَا لاَ يَبْلُغُهُ وَ بَانٍ مَا لاَ يَسْكُنُهُ وَ جَامِعٍ مَا سَوْفَ يَتْرُكُهُ وَ لَعَلَّهُ مِنْ بَاطِلٍ جَمَعَهُ وَ مِنْ حَقٍّ مَنَعَهُ أَصَابَهُ حَرَاماً وَ اِحْتَمَلَ بِهِ آثَاماً سعدی : قطعات
شماره ۱۰۹ - مرغ جایی که علف بیند و چیند گردد
مرغ جایی که علف بیند و چیند گردد ابوالفضل بیهقی : مجلد ششم
بخش ۶ - و در سنهٔ خمس و اربعمائه امیر محمود از بست تاختن آورد بر جانب خوابین که ناحیتی است از غور، پیوستهٔ بست
و در سنهٔ خمس و اربعمائه امیر محمود از بست تاختن آورد بر جانب خوابین که ناحیتی است از غور، پیوستهٔ بست و زمین داور و آنجا کافران پلیدتر و قویتر بودند و مضایق بسیار و حصارهای قوی داشتند و امیر مسعود را با خویشتن برده بود. سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۲۱ - در مدح مؤید الدین
جز آینه که کند گلرخا ترا معلوم عبدالقادر گیلانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۶ - همه شب
شب همه شب باتو می گوئیم راز صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل ۲ - آن چنان کز رفتن گل خار میماند به جا
آن چنان کز رفتن گل خار میماند به جا فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۵۰ - چون خوی دلبران ز عتابم سرشتهاند
چون خوی دلبران ز عتابم سرشتهاند
شماره ۷۱ - تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بود
تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بود عارف قزوینی : تصنیفها
شمارهٔ ۴ - نکنم اگر چاره
نکنم اگر چاره دل هر جائی را صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۶۹ - چه شیرینی است با لبهای آن شیرین پسر یارب
چه شیرینی است با لبهای آن شیرین پسر یارب ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۲۲ - گفتن بسوامتر زاهد حقیقت سیتا با رام و رفتن رام همراه بسوامتر در ترهت
جوابش داد اندر شهر ترهت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۳۳۰ - چشم از برای روی عزیزان بود به کار
چشم از برای روی عزیزان بود به کار صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۳۱۲ - هر گنه عذری و هر تقصیر دارد توبهای
هر گنه عذری و هر تقصیر دارد توبهای مولوی : غزلیات
غزل ۷۹۷ - زاول روز که مخموری مستان باشد
زَاوَّلِ روز که مَخْموریِ مَستان باشد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۱۱ - یاد باد آن شب که دلبر مست و دل در دست بود
یاد باد آن شب که دلبر مست و دل در دست بود کوهی : غزلیات
شماره ۱۱۶ - آن جام جهان جهان نماید
آن جام جهان جهان نماید صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۱۷ - ترا که پنبه گوش شعور سیماب است
ترا که پنبه گوش شعور سیماب است شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۱۸ - ما گوهر بحر لایزالیم
ما گوهر بحر لایزالیم فلکی شروانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - مطلع ثانی
ای رخ و قد تو را دل رهی و جان غلام اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شماره ۷۴ - تا رخت جهان همی بود بر خرِما
تا رخت جهان همی بود بر خرِما نهج البلاغه : حکمت ها
ضرورت توجه به فنا پذيرى دنیا
وَ قَالَ عليهالسلام مَعَاشِرَ اَلنَّاسِ اِتَّقُوا اَللَّهَ فَكَمْ مِنْ مُؤَمِّلٍ مَا لاَ يَبْلُغُهُ وَ بَانٍ مَا لاَ يَسْكُنُهُ وَ جَامِعٍ مَا سَوْفَ يَتْرُكُهُ وَ لَعَلَّهُ مِنْ بَاطِلٍ جَمَعَهُ وَ مِنْ حَقٍّ مَنَعَهُ أَصَابَهُ حَرَاماً وَ اِحْتَمَلَ بِهِ آثَاماً سعدی : قطعات
شماره ۱۰۹ - مرغ جایی که علف بیند و چیند گردد
مرغ جایی که علف بیند و چیند گردد ابوالفضل بیهقی : مجلد ششم
بخش ۶ - و در سنهٔ خمس و اربعمائه امیر محمود از بست تاختن آورد بر جانب خوابین که ناحیتی است از غور، پیوستهٔ بست
و در سنهٔ خمس و اربعمائه امیر محمود از بست تاختن آورد بر جانب خوابین که ناحیتی است از غور، پیوستهٔ بست و زمین داور و آنجا کافران پلیدتر و قویتر بودند و مضایق بسیار و حصارهای قوی داشتند و امیر مسعود را با خویشتن برده بود. سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۲۱ - در مدح مؤید الدین
جز آینه که کند گلرخا ترا معلوم عبدالقادر گیلانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۶ - همه شب
شب همه شب باتو می گوئیم راز صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل ۲ - آن چنان کز رفتن گل خار میماند به جا
آن چنان کز رفتن گل خار میماند به جا فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۵۰ - چون خوی دلبران ز عتابم سرشتهاند
چون خوی دلبران ز عتابم سرشتهاند