رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۲۳ - عشق است که بی زلزله وغلغله نیست
عشق است که بی زلزله وغلغله نیست جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۴ - مرا که فرض شد از جان و دل دعای شما
مرا که فرض شد از جان و دل دعای شما سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۵۸ - قند خجل میشود از لب چون شکرش
قند خجل میشود از لب چون شکرش اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
به چشمش وانمودم زندگی را
به چشمش وانمودم زندگی را نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۳۹ - ارباب زمانه آفت دل باشند
ارباب زمانه آفت دل باشند کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷ - گر بگشایم ز غصّه امشب لب را
گر بگشایم ز غصّه امشب لب را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۵۶ - صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیست
صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیست آذر بیگدلی : حکایات
شماره ۵۸ - هست مروی در احادیث حسن
هست مروی در احادیث حسن انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۳ - در مدح متمن الحضرة سعدالدین اسعد بن اسماعیل
مؤتمن اسعد بن اسماعیل اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۹۹ - ساقی بیا که دست ارادت بهم دهیم
ساقی بیا که دست ارادت بهم دهیم اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۲۱ - ای کرده به خون دشمنان خارالعل
ای کرده به خون دشمنان خارالعل بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۱۲۰ - به صد وحشت رفیق آه بی تاثیر گردیدم
به صد وحشت رفیق آه بی تاثیر گردیدم عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۵۷ - دل در سر درد شد به درمان نرسید
دل در سر درد شد به درمان نرسید مولوی : غزلیات
غزل ۵۸۳ - رسیدم در بیابانی که عشق از وی پدید آید
رَسیدم در بیابانی که عشق از وِیْ پدید آید عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۱۷ - عیسی چو شرابِ لطف در کامم ریخت
عیسی چو شرابِ لطف در کامم ریخت مولوی : دفتر پنجم
بخش ۶۴ - در ابتدای خلقت جسم آدم علیهالسلام کی جبرئیل علیهالسلام را اشارت کرد کی برو از زمین مشتی خاک برگیر و به روایتی از هر نواحی مشت مشت بر گیر
چونک صانِع خواست ایجادِ بَشَر میرزا قلی میلی مشهدی : قصاید
شمارهٔ ۷ - در مدح بهروز محمّد و تهنیت ولادت فرزند او
ای بخت، شب تیرهٔ غم را سحر آمد خلیلالله خلیلی : رباعیات
رباعی ۵۲ - در باغ جهان تو هم گل زیبایی
در باغ جهان تو هم گل زیبایی اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۷۵ - رسول از ره معجز حکیم جانبخش است
رسول از ره معجز حکیم جانبخش است حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۴۳ - چو سنبل تو به طرف سمن فرو ریزد
چو سنبل تو به طرف سمن فرو ریزد
رباعی ۲۳ - عشق است که بی زلزله وغلغله نیست
عشق است که بی زلزله وغلغله نیست جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۴ - مرا که فرض شد از جان و دل دعای شما
مرا که فرض شد از جان و دل دعای شما سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۵۸ - قند خجل میشود از لب چون شکرش
قند خجل میشود از لب چون شکرش اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
به چشمش وانمودم زندگی را
به چشمش وانمودم زندگی را نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۳۹ - ارباب زمانه آفت دل باشند
ارباب زمانه آفت دل باشند کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷ - گر بگشایم ز غصّه امشب لب را
گر بگشایم ز غصّه امشب لب را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۵۶ - صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیست
صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیست آذر بیگدلی : حکایات
شماره ۵۸ - هست مروی در احادیث حسن
هست مروی در احادیث حسن انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۳ - در مدح متمن الحضرة سعدالدین اسعد بن اسماعیل
مؤتمن اسعد بن اسماعیل اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۹۹ - ساقی بیا که دست ارادت بهم دهیم
ساقی بیا که دست ارادت بهم دهیم اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۲۱ - ای کرده به خون دشمنان خارالعل
ای کرده به خون دشمنان خارالعل بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۱۲۰ - به صد وحشت رفیق آه بی تاثیر گردیدم
به صد وحشت رفیق آه بی تاثیر گردیدم عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۵۷ - دل در سر درد شد به درمان نرسید
دل در سر درد شد به درمان نرسید مولوی : غزلیات
غزل ۵۸۳ - رسیدم در بیابانی که عشق از وی پدید آید
رَسیدم در بیابانی که عشق از وِیْ پدید آید عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۱۷ - عیسی چو شرابِ لطف در کامم ریخت
عیسی چو شرابِ لطف در کامم ریخت مولوی : دفتر پنجم
بخش ۶۴ - در ابتدای خلقت جسم آدم علیهالسلام کی جبرئیل علیهالسلام را اشارت کرد کی برو از زمین مشتی خاک برگیر و به روایتی از هر نواحی مشت مشت بر گیر
چونک صانِع خواست ایجادِ بَشَر میرزا قلی میلی مشهدی : قصاید
شمارهٔ ۷ - در مدح بهروز محمّد و تهنیت ولادت فرزند او
ای بخت، شب تیرهٔ غم را سحر آمد خلیلالله خلیلی : رباعیات
رباعی ۵۲ - در باغ جهان تو هم گل زیبایی
در باغ جهان تو هم گل زیبایی اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۷۵ - رسول از ره معجز حکیم جانبخش است
رسول از ره معجز حکیم جانبخش است حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۴۳ - چو سنبل تو به طرف سمن فرو ریزد
چو سنبل تو به طرف سمن فرو ریزد