شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۵۶ - صوفی با صفا وفا دارد
صوفی با صفا وفا دارد نهج البلاغه : حکمت ها
جایگاه حکمت
وَ قَالَ عليهالسلام خُذِ اَلْحِكْمَةَ أَنَّى كَانَتْ فَإِنَّ اَلْحِكْمَةَ تَكُونُ فِي صَدْرِ اَلْمُنَافِقِ فَتَلَجْلَجُ فِي صَدْرِهِ حَتَّى تَخْرُجَ فَتَسْكُنَ إِلَى صَوَاحِبِهَا فِي صَدْرِ اَلْمُؤْمِنِ سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۷۳ - عاشقان را شوق مستی، از شرابی دیگرست
عاشقان را شوق مستی، از شرابی دیگرست شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۷۳ - ما به غیر از یار اول کس نمی گیریم یار
ما به غیر از یار اول کس نمی گیریم یار طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۸۹ - دو بوس از لب لعل جانان گرفتن
دو بوس از لب لعل جانان گرفتن طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۹۱ - بر سر خوان امید، قحط دم آب شد
بر سر خوان امید، قحط دم آب شد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۱۰ - دم زدن از سوز دل در پیش بیدردان عشق
دم زدن از سوز دل در پیش بیدردان عشق هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۹۸ - زاهد، بکنج صومعه می نوش و مست باش
زاهد، به کنج صومعه می نوش و مست باش عطار نیشابوری : بخش نهم
(۱) حکایت سلطان محمود با پیرزن
مگر سلطانِ دین محمودِ غازی شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۶۵ - عارفانه اول و آخر نگر
عارفانه اول و آخر نگر آذر بیگدلی : مثنویات
شماره ۹ - ای خداوند آسمان و زمین
ای خداوند آسمان و زمین بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۱۱ - به عرض جوهر طاقت درین محیط خموشم
به عرض جوهر طاقت درین محیط خموشم اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۹ - مظهر حقند اشیا جملگی و اندر ظهور
مظهر حقند اشیا جملگی و اندر ظهور نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۵۵ - مرسوم رهی که فقر ازان خاسته شد
مرسوم رهی که فقر ازان خاسته شد جیحون یزدی : مسمطات
شمارهٔ ۲ - وله
اینکه با چهر تو چون سحر مبین است آفتاب مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۷۶ - کاری ندارد این جهان، تا چند گل کاری کنم؟
کاری ندارد این جهان، تا چند گِل کاری کُنم؟ شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۶۷ - هر چیز که آن متاع دنیاست
هر چیز که آن متاع دنیاست صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۴ - دانی ز چه عید باستان میخندد
دانی ز چه عید باستان میخندد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۲۶ - چنین آفت نصیب از طبع راحت دشمن خویشم
چنین آفت نصیب از طبع راحت دشمن خویشم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۱۴ - بیخودی داشت ز فکر دو جهان آزادم
بیخودی داشت ز فکر دو جهان آزادم
دوبیتی ۱۵۶ - صوفی با صفا وفا دارد
صوفی با صفا وفا دارد نهج البلاغه : حکمت ها
جایگاه حکمت
وَ قَالَ عليهالسلام خُذِ اَلْحِكْمَةَ أَنَّى كَانَتْ فَإِنَّ اَلْحِكْمَةَ تَكُونُ فِي صَدْرِ اَلْمُنَافِقِ فَتَلَجْلَجُ فِي صَدْرِهِ حَتَّى تَخْرُجَ فَتَسْكُنَ إِلَى صَوَاحِبِهَا فِي صَدْرِ اَلْمُؤْمِنِ سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۷۳ - عاشقان را شوق مستی، از شرابی دیگرست
عاشقان را شوق مستی، از شرابی دیگرست شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۷۳ - ما به غیر از یار اول کس نمی گیریم یار
ما به غیر از یار اول کس نمی گیریم یار طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۸۹ - دو بوس از لب لعل جانان گرفتن
دو بوس از لب لعل جانان گرفتن طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۹۱ - بر سر خوان امید، قحط دم آب شد
بر سر خوان امید، قحط دم آب شد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۱۰ - دم زدن از سوز دل در پیش بیدردان عشق
دم زدن از سوز دل در پیش بیدردان عشق هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۹۸ - زاهد، بکنج صومعه می نوش و مست باش
زاهد، به کنج صومعه می نوش و مست باش عطار نیشابوری : بخش نهم
(۱) حکایت سلطان محمود با پیرزن
مگر سلطانِ دین محمودِ غازی شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۶۵ - عارفانه اول و آخر نگر
عارفانه اول و آخر نگر آذر بیگدلی : مثنویات
شماره ۹ - ای خداوند آسمان و زمین
ای خداوند آسمان و زمین بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۱۱ - به عرض جوهر طاقت درین محیط خموشم
به عرض جوهر طاقت درین محیط خموشم اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۹ - مظهر حقند اشیا جملگی و اندر ظهور
مظهر حقند اشیا جملگی و اندر ظهور نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۵۵ - مرسوم رهی که فقر ازان خاسته شد
مرسوم رهی که فقر ازان خاسته شد جیحون یزدی : مسمطات
شمارهٔ ۲ - وله
اینکه با چهر تو چون سحر مبین است آفتاب مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۷۶ - کاری ندارد این جهان، تا چند گل کاری کنم؟
کاری ندارد این جهان، تا چند گِل کاری کُنم؟ شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۶۷ - هر چیز که آن متاع دنیاست
هر چیز که آن متاع دنیاست صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۴ - دانی ز چه عید باستان میخندد
دانی ز چه عید باستان میخندد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۲۶ - چنین آفت نصیب از طبع راحت دشمن خویشم
چنین آفت نصیب از طبع راحت دشمن خویشم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۱۴ - بیخودی داشت ز فکر دو جهان آزادم
بیخودی داشت ز فکر دو جهان آزادم