اوحدالدین کرمانی : الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
شماره ۴۴ - هرگه که نظر از سر سودات افتد
هرگه که نظر از سر سودات افتد
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۵۱۴ - عشق دردیست تا نمی گیرد
عشق دردیست تا نمی گیرد
مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۱۲۲ - هر عذر که با یار بداندیش نهم
هر عذر که با یار بداندیش نهم
فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۲۳ - ستم ز نرگس مستت ستمگری آموخت
ستم ز نرگس مستت ستمگری آموخت
ادیب الممالک : مقطعات
شماره ۹ - کاشکی بودی مرا طبعی چو قلزم در خروش
کاشکی بودی مرا طبعی چو قلزم در خروش
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۰۹۳ - چون حباب آن دم که سیر آهنگ این دریا شدم
چون حباب آن دم که سیر آهنگ این دریا شدم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۴۹ - مکتوب من به خدمت جانان که می برد
مکتوب من به خدمت جانان که می برد
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۷۶ - ترازو گر نداری تو ، تو را زوره زند هر کس
ترازو گر نداری تو ، تو را زوره زند هر کس
فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۹۸ - جز تنعم بغم یار عبث بود عبث
جز تنعم بغم یار عبث بود عبث
فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۲۱ - در ستایش طبع شانی تکلو
صبا به کوی دل آشفتگان عشق گذر
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۸ - دمادم می دهد ساقی لبالب ساغر جان را
دمادم می دهد ساقی لبالب ساغر جان را
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۴۰ - عنان شکوه را در بزم او دست ادب پیچد
عنان شکوه را در بزم او دست ادب پیچد
نجم‌الدین رازی : باب سیم
فصل چهاردهم
قال الله تعالی «یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله و قولوا قولا سدیدا».
ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۸ - نقل از روزنامه ادب سال سوم شمارهٔ سوم صفحه بیست و چهارم
ملک تجرید است بنگاهم که از روز ازل
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۹۳ - روی تو کافتاب را ماند
روی تو کافتاب را ماند
اوحدالدین کرمانی : الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
شماره ۳۶ - گر قرب خدا می طلبی خوش خو باش
گر قرب خدا می طلبی خوش خو باش
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۰۶ - منم که از جگر لاله داغ می دزدم
منم که از جگر لاله داغ می دزدم
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۲۳ - دردا که رسید پیری و داد نوید
دردا که رسید پیری و داد نوید
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۸۰ - توبا این پنجهٔ نازک چه لازم رنگها بندی
توبا این پنجهٔ نازک چه لازم رنگها بندی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۳ - هر گاه که در معنی قرآن برسی
هر گاه که در معنی قرآن برسی