طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۹ - از آن آهم ز دل مشکل برآید
از آن آهم ز دل مشکل برآید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۲۲ - از آن به جور دل مبتلای من داری
از آن به جور دل مبتلای من داری حیدر شیرازی : قصاید السبعه
فی نعت النبی صلی الله علیه و سلم
شمس و قمر ز پرتو رای محمدست واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - میدود هر سو سخن،صاحب سخن گر ساکن است
میدود هر سو سخن،صاحب سخن گر ساکن است کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۰۷ - ای وصف تو سرمایۀ گویایی من
ای وصف تو سرمایۀ گویایی من اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۸۰ - کس نیست که چون من زتو دل تافته نیست
کس نیست که چون من زتو دل تافته نیست قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۶۲ - دلی که عشق نکردش چو لاله داغ کجاست
دلی که عشق نکردش چو لاله داغ کجاست قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۶ - چون جان و روان خویشتن داشتمت
چون جان و روان خویشتن داشتمت صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۲۷ - الفتح المطلق
ز فتح مطلب ار پاکیزه روحی غالب دهلوی : رباعیات
شماره ۱۴ - در خورد تبر بود درختی که مراست
در خورد تبر بود درختی که مراست میرزاده عشقی : مقطعات
شمارهٔ ۶ - تمثال عشقی
مکش که بیهده این نقش می کشی نقاش اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۳۳ - تا دست بود در وفا خواهم زد
تا دست بود در وفا خواهم زد زرتشت : جلد اول کتاب اوستا - کهن ترین سرودهای ایرانیان
یسنه، هات ۴۲-۳۵ هفت هات
هات 35 1 [زوت :] اهوره مزدای اشون، رد اشونی را می¬ستاییم. امشا سپندان، شهریاران نیک خواه را می¬ستاییم. سراسر هستی اشون مینوی و استومند را می¬ستاییم. به فرمان اشه ی نیک، به فرمان دین نیک مزدا پرستی. [راسپی :] اهوره مزدای اشون.... 2 [زورت:] «هو متنم...» : اندیشۀ نیک، گفتار نیک و کردار نیک را که دراین جا ودر هرجای دیگری و رزیده شده است وورزیده خواهدشد، درود می گوییم و[خود] نیز با جان [ودل] به نیکی همی کوشیم. 3 ای اهوره مزدا! ای اردیبهشت زیبا! این را برای خویشتن بر می¬گزینیم: آن اندیشه و گفتار و کرداری را می ورزیم که بهترین کنشهای هر دو جهان است. 4 از پی پاداش پسین، بهترین کنش را همی گوییم به دانایان و نادانان، به شهریاران و شهروندان که جهان را آباد کنند و رامش بخشند. 5 براستی شهریاری را از آن کسی شمریم و از آن کسی دانیم و برای کسی خواستاریم که بهتر شهریاری کند: مزدا اهوره و اردیبهشت. 6 آنچه را که هر مرد یا زنی دانست که درست و نیک است، بر اوست که خودبکار بندد ودیگران را نیز بیاگاهاند تا آن را – آنچنان که هست – بکار بندند. 7 اینک شما را بهتر شماریم: ستایش و نیایش اهوره مزدا و آبادانی جهان را. اینک خود، این [کنش] را برای شما بجای آوریم و [دیگران را] نیز – آنچنان که بتوانیم- از آن بیاگاهانیم. 8 به سالاری «اشه» به همسایگی «اشه»، هریک از آفریدگان از بهترین پاداش هر دو جهان برخوردار شود. 9 این گفتار فرو فرستادۀ اهوره مزدا را با بهترین منش فراگستریم، آنگاه ترا [-ای زرتشت!-] گوینده و آموزگار آن دانیم. 10 ای اهوره! اردیبهشت و بهمن وشهریور نیک را، پیش از پیش سرود برسرودها، بیش از پیش درود بر درودها، بیش از پیش ستایش برستایشها [افزاییم]. سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۴۸ - جنگ فرامرز با گلنگوی (و) گرفتار شدن به دست فرامرز در صف جنگ
فرامرز گفت این نبرد منست ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۲۰۷ - خطاب بذکاء الملک
ای در بیان مدح و صفات کمال تو افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۴۰ - ساقی به سر ما هوس شرب مدام است
ساقی به سر ما هوس شرب مدام است هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
- مشایخ را رضی اللّه عنهم اندر این معنی هر یکی لطیفهای است به رمز.
مشایخ را رضی اللّه عنهم اندر این معنی هر یکی لطیفهای است به رمز. ادیب الممالک : قصاید
شماره ۶۴ - چو بخت خفت و قضا چیره تیره شد اختر
چو بخت خفت و قضا چیره تیره شد اختر یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۴ - از میم انکار کو... لر ... لر
از میم انکار کو... لر ... لر سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۹۹ - در مدح افتخارالدین
آمد به صدر خویش چو خورشید در حمل
شماره ۷۹ - از آن آهم ز دل مشکل برآید
از آن آهم ز دل مشکل برآید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۲۲ - از آن به جور دل مبتلای من داری
از آن به جور دل مبتلای من داری حیدر شیرازی : قصاید السبعه
فی نعت النبی صلی الله علیه و سلم
شمس و قمر ز پرتو رای محمدست واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - میدود هر سو سخن،صاحب سخن گر ساکن است
میدود هر سو سخن،صاحب سخن گر ساکن است کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۰۷ - ای وصف تو سرمایۀ گویایی من
ای وصف تو سرمایۀ گویایی من اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۸۰ - کس نیست که چون من زتو دل تافته نیست
کس نیست که چون من زتو دل تافته نیست قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۶۲ - دلی که عشق نکردش چو لاله داغ کجاست
دلی که عشق نکردش چو لاله داغ کجاست قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۶ - چون جان و روان خویشتن داشتمت
چون جان و روان خویشتن داشتمت صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۲۷ - الفتح المطلق
ز فتح مطلب ار پاکیزه روحی غالب دهلوی : رباعیات
شماره ۱۴ - در خورد تبر بود درختی که مراست
در خورد تبر بود درختی که مراست میرزاده عشقی : مقطعات
شمارهٔ ۶ - تمثال عشقی
مکش که بیهده این نقش می کشی نقاش اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۳۳ - تا دست بود در وفا خواهم زد
تا دست بود در وفا خواهم زد زرتشت : جلد اول کتاب اوستا - کهن ترین سرودهای ایرانیان
یسنه، هات ۴۲-۳۵ هفت هات
هات 35 1 [زوت :] اهوره مزدای اشون، رد اشونی را می¬ستاییم. امشا سپندان، شهریاران نیک خواه را می¬ستاییم. سراسر هستی اشون مینوی و استومند را می¬ستاییم. به فرمان اشه ی نیک، به فرمان دین نیک مزدا پرستی. [راسپی :] اهوره مزدای اشون.... 2 [زورت:] «هو متنم...» : اندیشۀ نیک، گفتار نیک و کردار نیک را که دراین جا ودر هرجای دیگری و رزیده شده است وورزیده خواهدشد، درود می گوییم و[خود] نیز با جان [ودل] به نیکی همی کوشیم. 3 ای اهوره مزدا! ای اردیبهشت زیبا! این را برای خویشتن بر می¬گزینیم: آن اندیشه و گفتار و کرداری را می ورزیم که بهترین کنشهای هر دو جهان است. 4 از پی پاداش پسین، بهترین کنش را همی گوییم به دانایان و نادانان، به شهریاران و شهروندان که جهان را آباد کنند و رامش بخشند. 5 براستی شهریاری را از آن کسی شمریم و از آن کسی دانیم و برای کسی خواستاریم که بهتر شهریاری کند: مزدا اهوره و اردیبهشت. 6 آنچه را که هر مرد یا زنی دانست که درست و نیک است، بر اوست که خودبکار بندد ودیگران را نیز بیاگاهاند تا آن را – آنچنان که هست – بکار بندند. 7 اینک شما را بهتر شماریم: ستایش و نیایش اهوره مزدا و آبادانی جهان را. اینک خود، این [کنش] را برای شما بجای آوریم و [دیگران را] نیز – آنچنان که بتوانیم- از آن بیاگاهانیم. 8 به سالاری «اشه» به همسایگی «اشه»، هریک از آفریدگان از بهترین پاداش هر دو جهان برخوردار شود. 9 این گفتار فرو فرستادۀ اهوره مزدا را با بهترین منش فراگستریم، آنگاه ترا [-ای زرتشت!-] گوینده و آموزگار آن دانیم. 10 ای اهوره! اردیبهشت و بهمن وشهریور نیک را، پیش از پیش سرود برسرودها، بیش از پیش درود بر درودها، بیش از پیش ستایش برستایشها [افزاییم]. سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۴۸ - جنگ فرامرز با گلنگوی (و) گرفتار شدن به دست فرامرز در صف جنگ
فرامرز گفت این نبرد منست ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۲۰۷ - خطاب بذکاء الملک
ای در بیان مدح و صفات کمال تو افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۴۰ - ساقی به سر ما هوس شرب مدام است
ساقی به سر ما هوس شرب مدام است هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
- مشایخ را رضی اللّه عنهم اندر این معنی هر یکی لطیفهای است به رمز.
مشایخ را رضی اللّه عنهم اندر این معنی هر یکی لطیفهای است به رمز. ادیب الممالک : قصاید
شماره ۶۴ - چو بخت خفت و قضا چیره تیره شد اختر
چو بخت خفت و قضا چیره تیره شد اختر یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۴ - از میم انکار کو... لر ... لر
از میم انکار کو... لر ... لر سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۹۹ - در مدح افتخارالدین
آمد به صدر خویش چو خورشید در حمل
