طغرل احراری : غزلیات
شماره ۲۶ - برد زلفش گرو از مشکلم آسانی را
برد زلفش گرو از مشکلم آسانی را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۴۹ - چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست
چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۸۱ - گوشه گیرانی که رو در خلوت دل کرده اند
گوشه گیرانی که رو در خلوت دل کرده اند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۲۸ - منم که فیض شراب از کتاب می گیرم
منم که فیض شراب از کتاب می گیرم نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۳۰ - زین غم نه گریه آید و نی ناله برکشم
زین غم نه گریه آید و نی ناله برکشم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۹۶ - غافلان را احتیاج باده گلرنگ نیست
غافلان را احتیاج باده گلرنگ نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۳۰ - قرار و صبر ندارند عاشقان سماع
قرار و صبر ندارند عاشقان سماع مفاتیح الجنان : صلوات بر حجج طاهره (ع)
صلوات بر محمد بن على (ع)
اللّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی بْنِ مُوسَی عَلَمِ التُّقی، وَنُورِ الْهُدَی، وَمَعْدِنِ الْوَفاءِ، وَفَرْعِ الْأَزْکیاءِ، وَخَلِیفَةِ الْأَوْصِیاءِ، وَأَمِینِک عَلَی وَحْیک. اللّهُمَّ فَکما هَدَیتَ بِهِ مِنَ الضَّلالَةِ، وَاسْتَنْقَذْتَ بِهِ مِنَ الْحَیرَةِ، وَأَرْشَدْتَ بِهِ مَنِ اهْتَدی، وَزَکیتَ بِهِ مَنْ تَزَکی، فَصَلِّ عَلَیهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّیتَ عَلَی أَحَدٍ مِنْ أَوْلِیائِک، وَبَقِیةِ أَوْصِیائِک، إِنَّک عَزِیزٌ حَکیمٌ. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۹۰ - تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند
تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۱۱ - کو بخت که در میکده با یار نشینم؟
کو بخت که در میکده با یار نشینم؟ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۹ - رفت یار و آرزوی او ز جان من نرفت
رفت یار و آرزوی او ز جان من نرفت جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۰۵ - حسن صدا از آن دهن غنچه فام تنگ
حسن صدا از آن دهن غنچه فام تنگ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۳۱ - ناله را درد از دل افگار می آرد برون
ناله را درد از دل افگار می آرد برون میرداماد : رباعیات
شماره ۵۰ - خورشید که گرمی جهان را سبب است
خورشید که گرمی جهان را سبب است مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۳۶ - هر زخم جفایی که فلک پنهان داشت
هر زخم جفایی که فلک پنهان داشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۲۷ - از فروغ حسن گل درآشیان می سوختم
از فروغ حسن گل درآشیان می سوختم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۲۸ - جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟
جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟ اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
دل خود را بدست کس ندادم
دل خود را بدست کس ندادم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۵۱ - از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشت
از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشت امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۶۱ - روی نیکوی تو ز مه کم نیست
روی نیکوی تو ز مه کم نیست
شماره ۲۶ - برد زلفش گرو از مشکلم آسانی را
برد زلفش گرو از مشکلم آسانی را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۴۹ - چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست
چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۸۱ - گوشه گیرانی که رو در خلوت دل کرده اند
گوشه گیرانی که رو در خلوت دل کرده اند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۲۸ - منم که فیض شراب از کتاب می گیرم
منم که فیض شراب از کتاب می گیرم نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۳۰ - زین غم نه گریه آید و نی ناله برکشم
زین غم نه گریه آید و نی ناله برکشم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۹۶ - غافلان را احتیاج باده گلرنگ نیست
غافلان را احتیاج باده گلرنگ نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۳۰ - قرار و صبر ندارند عاشقان سماع
قرار و صبر ندارند عاشقان سماع مفاتیح الجنان : صلوات بر حجج طاهره (ع)
صلوات بر محمد بن على (ع)
اللّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی بْنِ مُوسَی عَلَمِ التُّقی، وَنُورِ الْهُدَی، وَمَعْدِنِ الْوَفاءِ، وَفَرْعِ الْأَزْکیاءِ، وَخَلِیفَةِ الْأَوْصِیاءِ، وَأَمِینِک عَلَی وَحْیک. اللّهُمَّ فَکما هَدَیتَ بِهِ مِنَ الضَّلالَةِ، وَاسْتَنْقَذْتَ بِهِ مِنَ الْحَیرَةِ، وَأَرْشَدْتَ بِهِ مَنِ اهْتَدی، وَزَکیتَ بِهِ مَنْ تَزَکی، فَصَلِّ عَلَیهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّیتَ عَلَی أَحَدٍ مِنْ أَوْلِیائِک، وَبَقِیةِ أَوْصِیائِک، إِنَّک عَزِیزٌ حَکیمٌ. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۹۰ - تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند
تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۱۱ - کو بخت که در میکده با یار نشینم؟
کو بخت که در میکده با یار نشینم؟ امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۹ - رفت یار و آرزوی او ز جان من نرفت
رفت یار و آرزوی او ز جان من نرفت جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۰۵ - حسن صدا از آن دهن غنچه فام تنگ
حسن صدا از آن دهن غنچه فام تنگ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۳۱ - ناله را درد از دل افگار می آرد برون
ناله را درد از دل افگار می آرد برون میرداماد : رباعیات
شماره ۵۰ - خورشید که گرمی جهان را سبب است
خورشید که گرمی جهان را سبب است مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۳۶ - هر زخم جفایی که فلک پنهان داشت
هر زخم جفایی که فلک پنهان داشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۲۷ - از فروغ حسن گل درآشیان می سوختم
از فروغ حسن گل درآشیان می سوختم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۲۸ - جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟
جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟ اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
دل خود را بدست کس ندادم
دل خود را بدست کس ندادم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۵۱ - از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشت
از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشت امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۶۱ - روی نیکوی تو ز مه کم نیست
روی نیکوی تو ز مه کم نیست