کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۰۴ - گر بتحریر ستم نامه هجران آید
گر بتحریر ستم نامه هجران آید
آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۲۰۱ - ای به سیما، همان که می دانی
ای به سیما، همان که می دانی
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۵۷ - زان چشم ندیدم که نگاهی بمن افتد
زان چشم ندیدم که نگاهی بمن افتد
حافظ : غزلیات
غزل ۱۲۸ - نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد
نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۹۶ - در عین ما نظر کن جام پر آب دریاب
در عین ما نظر کن جام پر آب دریاب
محمد بن منور : فصل سیم - در کرامات وی در حیات و وفات
حکایت ۹ - و بعد از وفات شیخ بروزی چند یکی از بزرگان شیخ را بخواب دید بر تخت نشسته و می‌گفت من ثبت نبت هرکه از شما ازین پس بر آنچ می‌رفته است درین حدیث ثبات گیرد
و بعد از وفات شیخ بروزی چند یکی از بزرگان شیخ را بخواب دید بر تخت نشسته و می‌گفت من ثبت نبت هرکه از شما ازین پس بر آنچ می‌رفته است درین حدیث ثبات گیرد و پی افشارد به مراد رسد و کسی دیگر از عزیزان بعد از وفات شیخ ما بمدتی مدید شیخ را بخواب دید کی می‌گفت نان درویشان می‌خورید و کار درویشان نمی‌کنید؟
ترکی شیرازی : فصل سوم - سوگواری‌ها
شمارهٔ ۴ - بضعه الرسول
آه از دمی که فاطمه دخت پیمبرا
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۰۰ - ز خم طلوع سهیل شراب نزدیک است
ز خم طلوع سهیل شراب نزدیک است
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۶۸ - فصل بهار و خلق بعشرت نشسته اند
فصل بهار و خلق بعشرت نشسته اند
ایرج میرزا : مثنوی ها
مکاتبۀ منظوم
به یکی از دوستان مُتَشاعر مُتِذَوِّق خود که معهود بود بیاید و دیر کرده بود این سه بیت را بدیهة نوشتم :
عطار نیشابوری : بخش چهارم
(۴) حکایت شه زاده که مرد سرهنگ بر وی عاشق شد
یکی شهزاده چون مه پارهٔ بود
مولوی : دفتر اول
بخش ۱۳ - آموختن وزیر مکر پادشاه را
او وزیری داشت گَبْر و عِشْوه‌دِه
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۶۰ - مفت است اگر سنگدلیهای معلم
مفت است اگر سنگدلیهای معلم
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۰۰۰ - ای باد صبا به کوی آن دلبر کش
ای باد صبا به کوی آن دلبر کش
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۳۷ - تا دل سر زلف یار گم کرد
تا دل سر زلف یار گم کرد
مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۲۲ - طواف حاجیان دارم، به گرد یار می‌گردم
طوافِ حاجیان دارم، به گِردِ یار می‌گردم
صائب تبریزی : گزیدهٔ غزلیات
غزل ۵۱ - آزادهٔ ما برگ سفر هیچ ندارد
آزادهٔ ما برگ سفر هیچ ندارد
نجم‌الدین رازی : رباعیات
شماره ۴۰ - خوی سبعی ز نفست ار باز شود
خوی سبعی ز نفست ار باز شود
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۷ - چه عقل و دانش و هوشیست بر کمال مرا
چه عقل و دانش و هوشیست بر کمال مرا
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۳۸ - هر که را از سایلان ناشاد می سازد بخیل
هر که را از سایلان ناشاد می سازد بخیل