ملکالشعرای بهار : غزلیات
شماره ۹ - جز روی تو کافروخته گردد ز می ناب
جز روی تو کافروخته گردد ز می ناب نهج البلاغه : خطبه ها
عوامل هلاكت انسانها
و من خطبة له عليهالسلام و فيها بيان للأسباب التي تهلك الناس ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۷۳ - سنجر و امیر معزی
شنیدهای تو که سنجر به عمد یا به خطا نهج البلاغه : خطبه ها
سفارش به پرهیزکاری و ياد مرگ
و من خطبة له عليهالسلام يحمد اللّه و يثني على نبيه و يعظ بالتقوى حمد اللّه أَحْمَدُهُ شُكْراً لِإِنْعَامِهِ وَ أَسْتَعِينُهُ عَلَى وَظَائِفِ حُقُوقِهِ عَزِيزَ اَلْجُنْدِ عَظِيمَ اَلْمَجْدِ سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۴۱۷ - ای گل آبدار نوروزی
ای گل آبدار نوروزی جامی : سلسلةالذهب
بخش ۲۶ - خاتمهٔ کتاب
جامی! از شعر و شاعری بازآی! اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۶۵ - الرّضا و التّسلیم
هر جان که شنیده است ندای غم تو ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۵ - از دامن کوه لاله ناگه برجست
از دامن کوه لاله ناگه برجست ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۵۲ - تغزل
ز عشق خوبروبان حصاری جامی : دفتر اول
بخش ۱ - الله سبحانه هوالبرالودود
لله الحمد قبل کل کلام فضولی : غزلیات
شماره ۲۴۵ - متصل دارد سر سودای ابروی تو دل
متصل دارد سر سودای ابروی تو دل نهج البلاغه : نامه ها
نامه به معاویه در افشاى علل گمراهى او
و من كتاب له عليهالسلام إليه أيضا أَمَّا بَعْدُ فَقَدْ آنَ لَكَ أَنْ تَنْتَفِعَ بِاللَّمْحِ اَلْبَاصِرِ مِنْ عِيَانِ اَلْأُمُورِ فَقَدْ سَلَكْتَ مَدَارِجَ أَسْلاَفِكَ بِادِّعَائِكَ اَلْأَبَاطِيلَ وَ اِقْتِحَامِكَ غُرُورَ اَلْمَيْنِ وَ اَلْأَكَاذِيبِ وَ بِانْتِحَالِكَ مَا قَدْ عَلاَ عَنْكَ فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۳۴ - صورتگران که صورت دل خواه میکشند
صورتگران که صورت دل خواه میکشند جامی : سبحةالابرار
بخش ۱۰ - حکایت آن مرید گرم رو و پیر
صادقی را غم شبگیر گرفت ترانه های کودکانه : بخش اول
باغ
یک باغ بزرگ می شناسم رهی معیری : ابیات پراکنده
دریای تهی
در جام فلک باده بی دردسری نیست ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۶۱ - آمادهٔ جنگ باش کاین چرخ حرون
آمادهٔ جنگ باش کاین چرخ حرون آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳۱ - عشق بعقل بارها کرده کارزارها
عشق بعقل بارها کرده کارزارها فریدون مشیری : تشنه طوفان
آغوش پشیمانی
چون به کام دل نشد، دستی در آغوشت کنم اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۸۱ - الاسرار
روزت بستودم و نمی دانستم
شماره ۹ - جز روی تو کافروخته گردد ز می ناب
جز روی تو کافروخته گردد ز می ناب نهج البلاغه : خطبه ها
عوامل هلاكت انسانها
و من خطبة له عليهالسلام و فيها بيان للأسباب التي تهلك الناس ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۷۳ - سنجر و امیر معزی
شنیدهای تو که سنجر به عمد یا به خطا نهج البلاغه : خطبه ها
سفارش به پرهیزکاری و ياد مرگ
و من خطبة له عليهالسلام يحمد اللّه و يثني على نبيه و يعظ بالتقوى حمد اللّه أَحْمَدُهُ شُكْراً لِإِنْعَامِهِ وَ أَسْتَعِينُهُ عَلَى وَظَائِفِ حُقُوقِهِ عَزِيزَ اَلْجُنْدِ عَظِيمَ اَلْمَجْدِ سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۴۱۷ - ای گل آبدار نوروزی
ای گل آبدار نوروزی جامی : سلسلةالذهب
بخش ۲۶ - خاتمهٔ کتاب
جامی! از شعر و شاعری بازآی! اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۶۵ - الرّضا و التّسلیم
هر جان که شنیده است ندای غم تو ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۵ - از دامن کوه لاله ناگه برجست
از دامن کوه لاله ناگه برجست ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۵۲ - تغزل
ز عشق خوبروبان حصاری جامی : دفتر اول
بخش ۱ - الله سبحانه هوالبرالودود
لله الحمد قبل کل کلام فضولی : غزلیات
شماره ۲۴۵ - متصل دارد سر سودای ابروی تو دل
متصل دارد سر سودای ابروی تو دل نهج البلاغه : نامه ها
نامه به معاویه در افشاى علل گمراهى او
و من كتاب له عليهالسلام إليه أيضا أَمَّا بَعْدُ فَقَدْ آنَ لَكَ أَنْ تَنْتَفِعَ بِاللَّمْحِ اَلْبَاصِرِ مِنْ عِيَانِ اَلْأُمُورِ فَقَدْ سَلَكْتَ مَدَارِجَ أَسْلاَفِكَ بِادِّعَائِكَ اَلْأَبَاطِيلَ وَ اِقْتِحَامِكَ غُرُورَ اَلْمَيْنِ وَ اَلْأَكَاذِيبِ وَ بِانْتِحَالِكَ مَا قَدْ عَلاَ عَنْكَ فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۳۴ - صورتگران که صورت دل خواه میکشند
صورتگران که صورت دل خواه میکشند جامی : سبحةالابرار
بخش ۱۰ - حکایت آن مرید گرم رو و پیر
صادقی را غم شبگیر گرفت ترانه های کودکانه : بخش اول
باغ
یک باغ بزرگ می شناسم رهی معیری : ابیات پراکنده
دریای تهی
در جام فلک باده بی دردسری نیست ملکالشعرای بهار : رباعیات
شماره ۶۱ - آمادهٔ جنگ باش کاین چرخ حرون
آمادهٔ جنگ باش کاین چرخ حرون آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳۱ - عشق بعقل بارها کرده کارزارها
عشق بعقل بارها کرده کارزارها فریدون مشیری : تشنه طوفان
آغوش پشیمانی
چون به کام دل نشد، دستی در آغوشت کنم اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۸۱ - الاسرار
روزت بستودم و نمی دانستم