خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۱۳ - بستهٔ بند تو از هر دو جهان آزادست
بستهٔ بند تو از هر دو جهان آزادست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۰۰ - زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت
زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۸۲ - چو شهسوار مرا رخ ز باده گلگون شد
چو شهسوار مرا رخ ز باده گلگون شد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۸۴ - زان پری ما را دل دیوانه رسوا میکند
زان پری ما را دل دیوانه رسوا میکند فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۸۴ - چشم بر هر چه گشادیم رخ خوب تو دیدیم
چشم بر هر چه گشادیم رخ خوب تو دیدیم قائم مقام فراهانی : رسالهها
رساله عروضیه
ابتدای هر سخن و افتتاح هر کلام بنام پروردگاری شایسته و سزاست که بیت موزون فلک را بی وتد و سبب برافراشت و سقف مرفوع سما را بی عروض و ضرب بپا داشت. بحور بروج را بلالی نجوم موشح کرد و دوایر چرخ دوار را بی حاجت خط پرگار پدید آورد و شطرین لیل و نهار را در فصلین خزان و بهار موازی و موازن سازد و در سایر اوقات چنان ناقص و مضاعف و معلول و مزاحف آرد که گاه مقطوف ومخرومند و گاه مذیل و مجزوم. خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۴۸ - تا گرد عارض تو خط سبز بردمید
تا گرد عارض تو خط سبز بردمید بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۸۶ - هرکجا تسلیم بندد بر میان شمشیر را
هرکجا تسلیم بندد بر میان شمشیر را فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۰۶ - خمار گشت مرا ساقیا شراب کجاست
خمار گشت مرا ساقیا شراب کجاست ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۷۲ - چون عارض تو سنبل مشکین برآورد
چون عارض تو سنبل مشکین برآورد واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۹۷ - با همه نیرنگ، تاکی گفت و گوی سادگی؟!
با همه نیرنگ، تاکی گفت و گوی سادگی؟! صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۰۱ - قد تو کجا و قد رعنای قیامت
قد تو کجا و قد رعنای قیامت ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۷۰ - رخت نمونه ی صورت نگار چین باشد
رخت نمونه ی صورت نگار چین باشد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۴۶ - ای دلِ سوداییِ من چند ز رعناییِ تو
ای دلِ سوداییِ من چند ز رعناییِ تو فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۹ - از دو عالم دردت ای دلدار بس باشد مرا
از دو عالم دردت ای دلدار بس باشد مرا محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۵۲ - شیخ بسیار گفتی خداوندا هر چه از ما به تو رسد استغفراللّه و هر چه از تو به ما رسد
شیخ بسیار گفتی خداوندا هر چه از ما به تو رسد استغفراللّه و هر چه از تو به ما رسد الحمدلله. انوری : رباعیات
رباعی ۴۱۱ - ای دل به غم عشق بدین دشواری
ای دل به غم عشق بدین دشواری اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۶ - چون به زنجیر محبت بسته یی پای مرا
چون به زنجیر محبت بسته یی پای مرا حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۷۰ - عاشقان جان و دل خویش بدلدار دهید
عاشقان جان و دل خویش بدلدار دهید ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۵۰ - لبت یاقوت گوهر پوش دارد
لبت یاقوت گوهر پوش دارد
غزل ۱۱۳ - بستهٔ بند تو از هر دو جهان آزادست
بستهٔ بند تو از هر دو جهان آزادست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۰۰ - زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت
زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۸۲ - چو شهسوار مرا رخ ز باده گلگون شد
چو شهسوار مرا رخ ز باده گلگون شد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۸۴ - زان پری ما را دل دیوانه رسوا میکند
زان پری ما را دل دیوانه رسوا میکند فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۸۴ - چشم بر هر چه گشادیم رخ خوب تو دیدیم
چشم بر هر چه گشادیم رخ خوب تو دیدیم قائم مقام فراهانی : رسالهها
رساله عروضیه
ابتدای هر سخن و افتتاح هر کلام بنام پروردگاری شایسته و سزاست که بیت موزون فلک را بی وتد و سبب برافراشت و سقف مرفوع سما را بی عروض و ضرب بپا داشت. بحور بروج را بلالی نجوم موشح کرد و دوایر چرخ دوار را بی حاجت خط پرگار پدید آورد و شطرین لیل و نهار را در فصلین خزان و بهار موازی و موازن سازد و در سایر اوقات چنان ناقص و مضاعف و معلول و مزاحف آرد که گاه مقطوف ومخرومند و گاه مذیل و مجزوم. خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۴۸ - تا گرد عارض تو خط سبز بردمید
تا گرد عارض تو خط سبز بردمید بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۸۶ - هرکجا تسلیم بندد بر میان شمشیر را
هرکجا تسلیم بندد بر میان شمشیر را فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۰۶ - خمار گشت مرا ساقیا شراب کجاست
خمار گشت مرا ساقیا شراب کجاست ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۷۲ - چون عارض تو سنبل مشکین برآورد
چون عارض تو سنبل مشکین برآورد واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۹۷ - با همه نیرنگ، تاکی گفت و گوی سادگی؟!
با همه نیرنگ، تاکی گفت و گوی سادگی؟! صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۰۱ - قد تو کجا و قد رعنای قیامت
قد تو کجا و قد رعنای قیامت ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۷۰ - رخت نمونه ی صورت نگار چین باشد
رخت نمونه ی صورت نگار چین باشد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۴۶ - ای دلِ سوداییِ من چند ز رعناییِ تو
ای دلِ سوداییِ من چند ز رعناییِ تو فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۹ - از دو عالم دردت ای دلدار بس باشد مرا
از دو عالم دردت ای دلدار بس باشد مرا محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۵۲ - شیخ بسیار گفتی خداوندا هر چه از ما به تو رسد استغفراللّه و هر چه از تو به ما رسد
شیخ بسیار گفتی خداوندا هر چه از ما به تو رسد استغفراللّه و هر چه از تو به ما رسد الحمدلله. انوری : رباعیات
رباعی ۴۱۱ - ای دل به غم عشق بدین دشواری
ای دل به غم عشق بدین دشواری اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۶ - چون به زنجیر محبت بسته یی پای مرا
چون به زنجیر محبت بسته یی پای مرا حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۷۰ - عاشقان جان و دل خویش بدلدار دهید
عاشقان جان و دل خویش بدلدار دهید ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۵۰ - لبت یاقوت گوهر پوش دارد
لبت یاقوت گوهر پوش دارد