سعدی : مثنویات
شماره ۴۴ - بکوش امروز تا گندم بپاشی
بکوش امروز تا گندم بپاشی
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۸۲ - بر من در رحمت که گشاید جز تو
بر من در رحمت که گشاید جز تو
جامی : سلامان و ابسال
بخش ۶ - حکایت آن شاعر که دعوی مداحی شاه کرد و نامه ای مختصر به نام شاه پیش آورد
شاعری شد پیش شاه نامور
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۷ - ای باد، برقع برفگن آن روی آتشناک را
ای باد، برقع برفگن آن روی آتشناک را
سعدی : قطعات
شماره ۴۶ - مرا از بهر دیناری ثنا گفت
مرا از بهر دیناری ثنا گفت
نهج البلاغه : حکمت ها
تاثیر منفی غم و غصه
وَ قَالَ عليه‌السلام اَلْهَمُّ نِصْفُ اَلْهَرَمِ
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۳۴ - نیست از گرد مذلت متواضع را باک
نیست از گرد مذلت متواضع را باک
ملک‌الشعرای بهار : رباعیات
شماره ۱۶ - ارباب که صنعت وجاهت فن اوست
ارباب که صنعت وجاهت فن اوست
ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۳۵۷ - خواندن کوش مردمان را به ایزد پرستی
وزآن پس بتان را بدان چهره کرد
سعدی : رباعیات
رباعی ۹۳ - گر دست دهد دولت ایام وصال
گر دست دهد دولت ایام وصال
سعدی : غزلیات
غزل ۳۹۰ - نه دسترسی به یار دارم
نه دسترسی به یار دارم
صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۷۶ - مگذار اینکه راز دلت بر زبان رسد
مگذار اینکه راز دلت بر زبان رسد
ترانه های کودکانه : بخش اول
قصه مرغ سبز زیبا
یه مرغ سبز زیبا
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۰۴ - عهد تو سست و وعده ها خام است
عهد تو سست و وعده ها خام است
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۳۹ - با ضربت قهر تو نعیم است عذاب
با ضربت قهر تو نعیم است عذاب
صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۰ - هی زلف و خال جلوه دهی این بهانه چیست
هی زلف و خال جلوه دهی این بهانه چیست
رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۱۷۳ - یوسف تبیینی علیه الرّحمه
از مشایخ تبیین و آن ازممالک هندوستان است. عارف و فاضل بود و تقی الدین اوحدی با وی ملاقات نمود. در تذکرهٔ کعبهٔ عرفان این دو بیت از او نوشته شد:
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۶ - هرگز مه آزمای دگر آزموده را
هرگز مه آزمای دگر آزموده را
جمال‌الدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۸۲ - در تحمید باری و نعت پیغمبر
هر نفس کان نز پی یاد جلال ذوالجلال
صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - یار عاشق کش ما دوش بصد عشوه و ناز
یار عاشق کش ما دوش بصد عشوه و ناز