شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۱۳ - دل به دنیا مده که آن هیچست
دل به دنیا مده که آن هیچست ملکالشعرای بهار : آیینۀ عبرت
بخش اول - از کیومرث تا سربداران
پاسبانا تا به چند این مستی و خواب گران ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۲
هرچه اشنوی نیوش، یاوه مگوی. سعدی : قطعات
شماره ۲۲۰ - خرم تن آنکه نام نیکش
خرم تن آنکه نام نیکش ترانه های کودکانه : بخش اول
رضا رضا رضا رضا
رضا رضا رضا رضا صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۳ - در جهان امری که بیرونست از تقدیر چیست
در جهان امری که بیرونست از تقدیر چیست فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۵۸ - امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد
امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد ساختار و قالبهای شعری : قالب های شعر کهن فارسی
مستزاد
شعری است که به آخر هر مصراع آن واژه یا واژه هایی افزوده شود. افزوده ها، معنی مصراع پیشین و یا پسین خود را کامل می کنند. هرکه گدای در مُشکوی توست------پادشاست شه که به همسایگی کوی توست------چون گداست سعدی : مفردات
بیت ۴۰
بزرگی نماند بر آن پایدار کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۱۲ - کی چاره درد من بیچاره ندانست
کی چاره درد من بیچاره ندانست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۳ - در خرابات گدایان ز سر ناز میا
در خرابات گدایان ز سر ناز میا کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۷۱ - از کویت بفردوس اعلى دری است
از کویت بفردوس اعلى دری است طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۸ - چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست
چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست فضولی : غزلیات
شماره ۱۸۶ - می کنم اظهار غم ساقی شرابم می دهد
می کنم اظهار غم ساقی شرابم می دهد ترانه های کودکانه : بخش اول
مرسی مامان
مامان خوب و نمونه ام عزیزم عزیز جونم نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۲۴ - مصاف کردن نوفل بار دوم
گنجینه گشای این خزینه شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۹ - چیست عالم سایه و آن آفتاب
چیست عالم سایه و آن آفتاب حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۸ - مرا دلی ست ز تیمار بی دلی در وا
مرا دلی ست ز تیمار بی دلی در وا جامی : دفتر اول
بخش ۱۶۶ - اشارت به آنکه چون تقریب سخن به عشق و محبت رسیده بود در خاطر چنان بود که به قدر وسع شرح و بسط اصل و فرع آن کرده شود اما به موجب امر بعضی عزیزان که به حکم عشق و محبت امتثال امر او واجب ست اشتغال به امری دیگر که بعد از این معلوم شود واقع شد
قصه عاشقان خوش است بسی نهج البلاغه : خطبه ها
سخنرانی در عيد قربان
و من خطبة له عليهالسلام و هي في التزهيد في الدنيا
غزل ۲۱۳ - دل به دنیا مده که آن هیچست
دل به دنیا مده که آن هیچست ملکالشعرای بهار : آیینۀ عبرت
بخش اول - از کیومرث تا سربداران
پاسبانا تا به چند این مستی و خواب گران ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۲
هرچه اشنوی نیوش، یاوه مگوی. سعدی : قطعات
شماره ۲۲۰ - خرم تن آنکه نام نیکش
خرم تن آنکه نام نیکش ترانه های کودکانه : بخش اول
رضا رضا رضا رضا
رضا رضا رضا رضا صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۳ - در جهان امری که بیرونست از تقدیر چیست
در جهان امری که بیرونست از تقدیر چیست فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۵۸ - امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد
امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد ساختار و قالبهای شعری : قالب های شعر کهن فارسی
مستزاد
شعری است که به آخر هر مصراع آن واژه یا واژه هایی افزوده شود. افزوده ها، معنی مصراع پیشین و یا پسین خود را کامل می کنند. هرکه گدای در مُشکوی توست------پادشاست شه که به همسایگی کوی توست------چون گداست سعدی : مفردات
بیت ۴۰
بزرگی نماند بر آن پایدار کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۱۲ - کی چاره درد من بیچاره ندانست
کی چاره درد من بیچاره ندانست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۳ - در خرابات گدایان ز سر ناز میا
در خرابات گدایان ز سر ناز میا کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۷۱ - از کویت بفردوس اعلى دری است
از کویت بفردوس اعلى دری است طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۸ - چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست
چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست فضولی : غزلیات
شماره ۱۸۶ - می کنم اظهار غم ساقی شرابم می دهد
می کنم اظهار غم ساقی شرابم می دهد ترانه های کودکانه : بخش اول
مرسی مامان
مامان خوب و نمونه ام عزیزم عزیز جونم نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۲۴ - مصاف کردن نوفل بار دوم
گنجینه گشای این خزینه شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۹ - چیست عالم سایه و آن آفتاب
چیست عالم سایه و آن آفتاب حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۸ - مرا دلی ست ز تیمار بی دلی در وا
مرا دلی ست ز تیمار بی دلی در وا جامی : دفتر اول
بخش ۱۶۶ - اشارت به آنکه چون تقریب سخن به عشق و محبت رسیده بود در خاطر چنان بود که به قدر وسع شرح و بسط اصل و فرع آن کرده شود اما به موجب امر بعضی عزیزان که به حکم عشق و محبت امتثال امر او واجب ست اشتغال به امری دیگر که بعد از این معلوم شود واقع شد
قصه عاشقان خوش است بسی نهج البلاغه : خطبه ها
سخنرانی در عيد قربان
و من خطبة له عليهالسلام و هي في التزهيد في الدنيا
