نهج البلاغه : حکمت ها
درمان خستگی روح
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> إِنَّ هَذِهِ اَلْقُلُوبَ تَمَلُّ كَمَا تَمَلُّ اَلْأَبْدَانُ فَابْتَغُوا لَهَا طَرَائِفَ اَلْحِكْمَةِ اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۷۶۸
بر من خسته رقیبان چو گذر می آرند ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۱۳۰ - در ۱۲۳۴ خطاب به رضا قلی خان رفیع الملک
رضا قلیخان ای خواجه ای که از سر صدق اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۲۷۵
عنبر که نه آن تست لادن به ازوست سحاب اصفهانی : قطعات
شمارهٔ ۸
خار گلزار جهان آقا فلان مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۳۷
گفتم که ز عشقت شدهام دیوانه فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۳۳
از نکاه نیم مستت العیاذ خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۳
بر مه از سنبل پر چین تو پر چین بگرفت کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۱۱۰ - و قال ایضاً
بخشید خواجه دوش مرا اسب خاص خویش رهی معیری : غزلها - جلد چهارم
ناله جویبار
گر چه روزی تیره تر از شام غم باشد مرا مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۷۵
آتش افکند در جهان جمشید صفای اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۵
آمد از میکده بیرون پسری جام بدست اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شمارهٔ ۷۵
عمر تو بهار تازه را می ماند اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۰
رنگینتر از رخ تو گل در چمن نباشد لالایی ها : بخش اول
لالایی بالشها
لالالالا گل لاله شب شده عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۳۹ - بخشیدن جام انجمن نمای با آئینه حکمت ارژنگ شاه به شهریار گوید
چو زین باغ طاووس زرین پر سعدی : باب هفتم در تأثیر تربیت
حکایت شمارهٔ ۱
یکی را از وزرا پسری کودن بود پیش یکی از دانشمندان فرستاد که مرین را تربیتی میکن مگر که عاقل شود. روزگاری تعلیم کردش و مؤثر نبود، پیش پدرش کس فرستاد که این عاقل نمیشود و مرا دیوانه کرد. سهراب سپهری : حجم سبز
جنبش واژه زیست
پشت کاجستان ، برف. ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵۴
چون ذره هوا میکند ای ماه ز هر سو بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۹۱
نیست خاکسترما شعله صفت بسترما
درمان خستگی روح
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> إِنَّ هَذِهِ اَلْقُلُوبَ تَمَلُّ كَمَا تَمَلُّ اَلْأَبْدَانُ فَابْتَغُوا لَهَا طَرَائِفَ اَلْحِكْمَةِ اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۷۶۸
بر من خسته رقیبان چو گذر می آرند ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۱۳۰ - در ۱۲۳۴ خطاب به رضا قلی خان رفیع الملک
رضا قلیخان ای خواجه ای که از سر صدق اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۲۷۵
عنبر که نه آن تست لادن به ازوست سحاب اصفهانی : قطعات
شمارهٔ ۸
خار گلزار جهان آقا فلان مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۳۷
گفتم که ز عشقت شدهام دیوانه فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۳۳
از نکاه نیم مستت العیاذ خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۳
بر مه از سنبل پر چین تو پر چین بگرفت کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۱۱۰ - و قال ایضاً
بخشید خواجه دوش مرا اسب خاص خویش رهی معیری : غزلها - جلد چهارم
ناله جویبار
گر چه روزی تیره تر از شام غم باشد مرا مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۷۵
آتش افکند در جهان جمشید صفای اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۵
آمد از میکده بیرون پسری جام بدست اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شمارهٔ ۷۵
عمر تو بهار تازه را می ماند اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۰
رنگینتر از رخ تو گل در چمن نباشد لالایی ها : بخش اول
لالایی بالشها
لالالالا گل لاله شب شده عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۳۹ - بخشیدن جام انجمن نمای با آئینه حکمت ارژنگ شاه به شهریار گوید
چو زین باغ طاووس زرین پر سعدی : باب هفتم در تأثیر تربیت
حکایت شمارهٔ ۱
یکی را از وزرا پسری کودن بود پیش یکی از دانشمندان فرستاد که مرین را تربیتی میکن مگر که عاقل شود. روزگاری تعلیم کردش و مؤثر نبود، پیش پدرش کس فرستاد که این عاقل نمیشود و مرا دیوانه کرد. سهراب سپهری : حجم سبز
جنبش واژه زیست
پشت کاجستان ، برف. ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵۴
چون ذره هوا میکند ای ماه ز هر سو بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۹۱
نیست خاکسترما شعله صفت بسترما
