جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۲۸ - حکایت آن طفل خرد که نان بزرگ در دست داشت، می خورد و می گریست که این نان اندک است و اشتهای من بسیار
به بغداد شد گامزن زیرکی سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۵۴ - در راه تو دیده را زمین باید کرد
در راه تو دیده را زمین باید کرد امیر معزی : رباعیات
شماره ۳۲ - هر چند که بر زمانه فرمان من است
هر چند که بر زمانه فرمان من است عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۱۵۱
جان یک جام از خمخانۀ عشق نوش کرد و در مهامۀ شوق چنان گم شد که کس انگشت شناخت بروی نمیتواند نهاد و عقل در معرفت او بر کس نمیتواند گشاد چون مست عشق او بود او بود قُلِ الرُّوحُ مِنْ اَمْر رَبّی... او را مستی عشق بدین مرتبه رسانید و از همه برهانید زهی پیوندی که بواسطۀ عشق او را با او پدید آمده است اگر خواهی که بدانی در تأثیرش نگر که مرده زنده میکند عجب اگر او میکند بدین میکند و اگر این میکند بدو میکند و این عجب رمزیست از ادراک عقل بیرون. استادی خیاط عشق بنگر بصنعت رقعۀ حدوث بر دامن سرادق قدم میدوزد منْ اَمْر رَبّی... حرف تبعیض بیفکن که تجربه و تبعیض در عالم معنی نبود و آنچه با عالم خلق پیوندد الّا لَهُ الخَلقُ وَالْاَمْرُ... دارد او را از راه بردارد آنچه بماند اوست و این سر تأملی خواهد تا معلوم شود. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۵۵ - با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟
با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۵۱ - هزار عقد محبت به این و آن بندی
هزار عقد محبت به این و آن بندی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۹۶ - بوسه ای در کار من کن زان لب همچون شکر
بوسه ای در کار من کن زان لب همچون شکر اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۴۷ - داد دلم نمیدهد زلف ستم پرست تو
داد دلم نمیدهد زلف ستم پرست تو مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۲۳ - اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خور
اگر باده خوری باری زِ دستِ دِلْبَرِ ما خور صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۵۷ - به که بردیده گستاخ تمنا فکنم
به که بردیده گستاخ تمنا فکنم ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
شمارهٔ ۸۵ - عز و شرف
در کرب و بلا اگر شود مدفن من نشاط اصفهانی : مثنویات
شماره ۱ - ای خوشا آغاز غم پرداز عشق
ای خوشا آغاز غم پرداز عشق سعیدا : غزلیات
شماره ۲۳۴ - عاشق از خود چو رود عزت دیگر دارد
عاشق از خود چو رود عزت دیگر دارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۳۷ - روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشد
روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۳۵ - آن مست ناز جان جهان که می رود
آن مست ناز جان جهان که می رود امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۶۶ - دل که با خوبان بدخو آشنایی می کند
دل که با خوبان بدخو آشنایی می کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۴۰ - خال لب تو راهنمایی است بوسه را
خال لب تو راهنمایی است بوسه را ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢۵٨ - تا بود در سرت کلهداری
تا بود در سرت کلهداری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۶۵ - از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است
از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۴ - خوبان که همی رمند ز افسون فلک
خوبان که همی رمند ز افسون فلک
بخش ۲۸ - حکایت آن طفل خرد که نان بزرگ در دست داشت، می خورد و می گریست که این نان اندک است و اشتهای من بسیار
به بغداد شد گامزن زیرکی سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۵۴ - در راه تو دیده را زمین باید کرد
در راه تو دیده را زمین باید کرد امیر معزی : رباعیات
شماره ۳۲ - هر چند که بر زمانه فرمان من است
هر چند که بر زمانه فرمان من است عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۱۵۱
جان یک جام از خمخانۀ عشق نوش کرد و در مهامۀ شوق چنان گم شد که کس انگشت شناخت بروی نمیتواند نهاد و عقل در معرفت او بر کس نمیتواند گشاد چون مست عشق او بود او بود قُلِ الرُّوحُ مِنْ اَمْر رَبّی... او را مستی عشق بدین مرتبه رسانید و از همه برهانید زهی پیوندی که بواسطۀ عشق او را با او پدید آمده است اگر خواهی که بدانی در تأثیرش نگر که مرده زنده میکند عجب اگر او میکند بدین میکند و اگر این میکند بدو میکند و این عجب رمزیست از ادراک عقل بیرون. استادی خیاط عشق بنگر بصنعت رقعۀ حدوث بر دامن سرادق قدم میدوزد منْ اَمْر رَبّی... حرف تبعیض بیفکن که تجربه و تبعیض در عالم معنی نبود و آنچه با عالم خلق پیوندد الّا لَهُ الخَلقُ وَالْاَمْرُ... دارد او را از راه بردارد آنچه بماند اوست و این سر تأملی خواهد تا معلوم شود. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۵۵ - با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟
با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۵۱ - هزار عقد محبت به این و آن بندی
هزار عقد محبت به این و آن بندی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۹۶ - بوسه ای در کار من کن زان لب همچون شکر
بوسه ای در کار من کن زان لب همچون شکر اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۴۷ - داد دلم نمیدهد زلف ستم پرست تو
داد دلم نمیدهد زلف ستم پرست تو مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۲۳ - اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خور
اگر باده خوری باری زِ دستِ دِلْبَرِ ما خور صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۵۷ - به که بردیده گستاخ تمنا فکنم
به که بردیده گستاخ تمنا فکنم ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
شمارهٔ ۸۵ - عز و شرف
در کرب و بلا اگر شود مدفن من نشاط اصفهانی : مثنویات
شماره ۱ - ای خوشا آغاز غم پرداز عشق
ای خوشا آغاز غم پرداز عشق سعیدا : غزلیات
شماره ۲۳۴ - عاشق از خود چو رود عزت دیگر دارد
عاشق از خود چو رود عزت دیگر دارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۳۷ - روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشد
روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۳۵ - آن مست ناز جان جهان که می رود
آن مست ناز جان جهان که می رود امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۶۶ - دل که با خوبان بدخو آشنایی می کند
دل که با خوبان بدخو آشنایی می کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۴۰ - خال لب تو راهنمایی است بوسه را
خال لب تو راهنمایی است بوسه را ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢۵٨ - تا بود در سرت کلهداری
تا بود در سرت کلهداری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۶۵ - از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است
از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۴ - خوبان که همی رمند ز افسون فلک
خوبان که همی رمند ز افسون فلک