امام خمینی : رباعیات
یاد
از دست فراقت، برِ کی داد برم؟ شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۶۰ - دو سخن می شنو یکی می گو
دو سخن می شنو یکی می گو عنصری بلخی : بحر متقارب
شماره ۳۳ - چو میروک را بال گردد هزار
چو میروک را بال گردد هزار شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۳۶ - جان فدا کردیم و جانان یافتیم
جان فدا کردیم و جانان یافتیم قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۸۴ - شب دل ناشکر من آرام با خنجر نداشت
شب دل ناشکر من آرام با خنجر نداشت فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۲۶ - مردان خدا پردهٔ پندار دریدند
مردان خدا پردهٔ پندار دریدند خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - این قصیدهٔ را منطق الطیر گویند مطلع اول در وصف صبح و مدح کعبه و مطلع ثانی در وصف بهار و مدح پیامبر بزرگوار
زد نفس سر به مهر صبح ملمع نقاب حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۳۷ - چو بلبل دگر باره آواز کرد
چو بلبل دگر باره آواز کرد اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۹۶ - حباب با دل من آشنایی ای دارد
حباب با دل من آشنایی ای دارد کمال خجندی : مقطعات
شماره ۲۸ - به مجمعی که دف از قول خویش میزند لاف
به مجمعی که دف از قول خویش میزند لاف فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۵۳ - گفتی مرا که چیست ز خوبان عجیبتر
گفتی مرا که چیست ز خوبان عجیبتر شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۵۸۸ - عاشق جانانم و جانم خروشی می کند
عاشق جانانم و جانم خروشی می کند فلکی شروانی : رباعیات
شماره ۹ - کوشیدم و درد درد تو نوشیدم
کوشیدم و درد درد تو نوشیدم صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۵۱ - رفتی تو خشک لب ز جهان ای پدر دریغ
رفتی تو خشک لب ز جهان ای پدر دریغ امام خمینی : رباعیات
جمهوری اسلامی
جمهوری اسلامی ما جاوید است حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۹ - گر تو نگویی به من من به که دانم ترا
گر تو نگویی به من من به که دانم ترا امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۵۲ - منم با درد همزانو نشسته
منم با درد همزانو نشسته قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح شرف الدین و شمس الدین
نشاط دل کن و از لعل یار پروردین امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۰۰ - زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت
زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۲۳ - آن کیست کلای کج نهاده
آن کیست کلای کج نهاده
یاد
از دست فراقت، برِ کی داد برم؟ شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۶۰ - دو سخن می شنو یکی می گو
دو سخن می شنو یکی می گو عنصری بلخی : بحر متقارب
شماره ۳۳ - چو میروک را بال گردد هزار
چو میروک را بال گردد هزار شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۳۶ - جان فدا کردیم و جانان یافتیم
جان فدا کردیم و جانان یافتیم قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۸۴ - شب دل ناشکر من آرام با خنجر نداشت
شب دل ناشکر من آرام با خنجر نداشت فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۲۶ - مردان خدا پردهٔ پندار دریدند
مردان خدا پردهٔ پندار دریدند خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - این قصیدهٔ را منطق الطیر گویند مطلع اول در وصف صبح و مدح کعبه و مطلع ثانی در وصف بهار و مدح پیامبر بزرگوار
زد نفس سر به مهر صبح ملمع نقاب حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۳۷ - چو بلبل دگر باره آواز کرد
چو بلبل دگر باره آواز کرد اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۹۶ - حباب با دل من آشنایی ای دارد
حباب با دل من آشنایی ای دارد کمال خجندی : مقطعات
شماره ۲۸ - به مجمعی که دف از قول خویش میزند لاف
به مجمعی که دف از قول خویش میزند لاف فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۵۳ - گفتی مرا که چیست ز خوبان عجیبتر
گفتی مرا که چیست ز خوبان عجیبتر شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۵۸۸ - عاشق جانانم و جانم خروشی می کند
عاشق جانانم و جانم خروشی می کند فلکی شروانی : رباعیات
شماره ۹ - کوشیدم و درد درد تو نوشیدم
کوشیدم و درد درد تو نوشیدم صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۵۱ - رفتی تو خشک لب ز جهان ای پدر دریغ
رفتی تو خشک لب ز جهان ای پدر دریغ امام خمینی : رباعیات
جمهوری اسلامی
جمهوری اسلامی ما جاوید است حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۹ - گر تو نگویی به من من به که دانم ترا
گر تو نگویی به من من به که دانم ترا امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۵۲ - منم با درد همزانو نشسته
منم با درد همزانو نشسته قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح شرف الدین و شمس الدین
نشاط دل کن و از لعل یار پروردین امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۰۰ - زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت
زلف به ظلم گر چه جهانی فرو گرفت شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۲۳ - آن کیست کلای کج نهاده
آن کیست کلای کج نهاده
