صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۱۳۵
رگ جان من و آن زلف به هم پیوسته است
عطار نیشابوری : وصلت نامه
فی الرباعیات در فنای عاشق
ای پاکی تو منزه از هر پاکی
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۹
در ده خبر است این که ز مه ده خبری نیست
حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۳
شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وصال
صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۴۷
شوخی راز محبت می شکافد سینه را
سعدی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۴
من بندهٔ بالای تو شمشاد تنم
عطار نیشابوری : باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شمارهٔ ۷۱
شمع آمد و گفت: خویشتن میتابم
صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۱۴۳
زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۶۰
چند دندان تأمل به جگر افشردن؟
فردوسی : پادشاهی اشکانیان
بخش ۱۰
وزین سو به دریا رسید اردشیر
صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۱۹۳
آن که لب باز از سر رغبت به غیبت می کند
مولوی : دفتر چهارم
بخش ۶۹ - قول رسول صلی الله علیه و سلم انی لاجد نفس الرحمن من قبل الیمن
گفت زین سو بوی یاری می‌رسد
مولوی : دفتر اول
بخش ۱۱۳ - در بیان آنک نادر افتد کی مریدی در مدعی مزور اعتقاد بصدق ببندد کی او کسی است و بدین اعتقاد به مقامی برسد کی شیخش در خواب ندیده باشد و آب و آتش او را گزند نکند و شیخش را گزند کند ولیکن بنادر نادر
لیک نادر طالب آید کز فروغ
صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۴۲۴
بر گردن است خون دو صد کشته چون منش
سعدی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳
ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب
مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۴
خبر کن ای ستاره یار ما را
عطار نیشابوری : باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
شمارهٔ ۱
بنگر ز صبا دامنِ گل چاک شده
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۹۲۶
دلی که آتش روی تواش کباب کند
مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۲
مر عاشقان را پند کس هرگز نباشد سودمند
صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۹
بگذار شود زیر و زبر جسم گران را