خاقانی : قطعات
شماره ۶ - کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدا
کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدا سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۸ - دهقان زاده
مدح دهقان زاده طبع از زنگ بزداید مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰ - عشق کو تا گرم سازد این دل رنجور را
عشق کو تا گرم سازد این دل رنجور را سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۲۵ - یکی از ملوکِ عرب شنیدم که متعلّقان را همیگفت
یکی از ملوکِ عرب شنیدم که متعلّقان را همیگفت: مرسومِ فلان را چندان که هست مُضاعَف کنید که مُلازِمِ درگاه است و مترصّدِ فرمان؛ و دیگر خدمتکاران به لَهْو و لَعِب مشغولاند و در اَدایِ خدمت مُتَهاوِن. وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۶۸ - سحر کجاست که فراش جلوهگاه توام
سحر کجاست که فراش جلوهگاه توام حافظ : غزلیات
غزل ۲۳۷ - نفس برآمد و کام از تو بر نمیآید
نفس برآمد و کام از تو بر نمیآید حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۹۷ - دوش از جمال دوست شبم روز گشته بود
دوش از جمال دوست شبم روز گشته بود ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۷۸ - زبان سرخ
درست گوی و به هنگام گوی و نیکوگوی عطار نیشابوری : بخش دوم
در صفت معراج رسول صلی الله علیه و سلم
درآمد یک شبی جبریل از دور صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۲۸ - خط عذارتو خورشید رابه دام کشید
خط عذارتو خورشید رابه دام کشید ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۷۲۳ - الله تویی وز دلم آگاه تویی
الله تویی وز دلم آگاه تویی رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۵۹ - در مدح خاقان ارسلان خان کمالالدین ابوالقاسم محمد
ای روی تو آفتاب تابان سلیم تهرانی : قطعات
شمارهٔ ۱۴ - مذمت جمعی حساد
در اقلیم معنی سلیم آن مسیحم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۸۲ - دل از مهر می و معشوقم آسان بر نمی خیزد
دل از مهر می و معشوقم آسان بر نمی خیزد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۹۹ - این شناسی که: از آن شهر و دیار آمده ای
این شناسی که: از آن شهر و دیار آمده ای صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۵۳ - خوش است حس که در پرده حیا باشد
خوش است حس که در پرده حیا باشد عطار نیشابوری : باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
شماره ۱۷ - تقدیر چو سابق است تعلیم چه سود
تقدیر چو سابق است تعلیم چه سود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۲۵ - از سعی، کار عشق شود خام بیشتر
از سعی، کار عشق شود خام بیشتر فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۶۹ - مرا هرچند رانی دیگر آیم
مرا هرچند رانی دیگر آیم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۱ - گر التفات بود شمع مجلس مارا
گر التفات بود شمع مجلس مارا
شماره ۶ - کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدا
کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدا سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۸ - دهقان زاده
مدح دهقان زاده طبع از زنگ بزداید مرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰ - عشق کو تا گرم سازد این دل رنجور را
عشق کو تا گرم سازد این دل رنجور را سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۲۵ - یکی از ملوکِ عرب شنیدم که متعلّقان را همیگفت
یکی از ملوکِ عرب شنیدم که متعلّقان را همیگفت: مرسومِ فلان را چندان که هست مُضاعَف کنید که مُلازِمِ درگاه است و مترصّدِ فرمان؛ و دیگر خدمتکاران به لَهْو و لَعِب مشغولاند و در اَدایِ خدمت مُتَهاوِن. وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۶۸ - سحر کجاست که فراش جلوهگاه توام
سحر کجاست که فراش جلوهگاه توام حافظ : غزلیات
غزل ۲۳۷ - نفس برآمد و کام از تو بر نمیآید
نفس برآمد و کام از تو بر نمیآید حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۹۷ - دوش از جمال دوست شبم روز گشته بود
دوش از جمال دوست شبم روز گشته بود ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۷۸ - زبان سرخ
درست گوی و به هنگام گوی و نیکوگوی عطار نیشابوری : بخش دوم
در صفت معراج رسول صلی الله علیه و سلم
درآمد یک شبی جبریل از دور صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۲۸ - خط عذارتو خورشید رابه دام کشید
خط عذارتو خورشید رابه دام کشید ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۷۲۳ - الله تویی وز دلم آگاه تویی
الله تویی وز دلم آگاه تویی رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۵۹ - در مدح خاقان ارسلان خان کمالالدین ابوالقاسم محمد
ای روی تو آفتاب تابان سلیم تهرانی : قطعات
شمارهٔ ۱۴ - مذمت جمعی حساد
در اقلیم معنی سلیم آن مسیحم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۸۲ - دل از مهر می و معشوقم آسان بر نمی خیزد
دل از مهر می و معشوقم آسان بر نمی خیزد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۹۹ - این شناسی که: از آن شهر و دیار آمده ای
این شناسی که: از آن شهر و دیار آمده ای صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۵۳ - خوش است حس که در پرده حیا باشد
خوش است حس که در پرده حیا باشد عطار نیشابوری : باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
شماره ۱۷ - تقدیر چو سابق است تعلیم چه سود
تقدیر چو سابق است تعلیم چه سود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۲۵ - از سعی، کار عشق شود خام بیشتر
از سعی، کار عشق شود خام بیشتر فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۶۹ - مرا هرچند رانی دیگر آیم
مرا هرچند رانی دیگر آیم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۱ - گر التفات بود شمع مجلس مارا
گر التفات بود شمع مجلس مارا