ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب دهم - در خاموشی
ابوهریره رضی اللّه عَنْه گوید که پیغامبر صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّم گفت هر که بخدای ایمان دارد و روز واپسین، گو همسایه را رنجه مدار. و هر که ایمان دارد بخدای و روز واپسین گو مهمان نیکودار و هر که ایمان دارد بخدا و روز واپسین گو نیکو گوی یا خاموش باش. صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۹۳ - خلق جدید
تو از خلق جدید این را سنددان ادیب الممالک : اضافات
شمارهٔ ۱۳ - خبر دادن تیمور از انقلاب روس
سال سی و شش نهد شاه آزادی برخش کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۸۰ - مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان
مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۶۳ - نظر نایینی
اسمش میرزا محمد رحیم و از اکابر اهالی آن قصبهٔ پرنعیم. در آغاز شباب از تحصیل علوم متداوله کامیاب. در اصفهان جنت نشان در خدمت علمای دین و پیروان شرع مبین به قدر استعداد خود از هر خرمنی خوشه چین آمد. در فنون علوم ماهر و قادر گردید. در طلب حصول تصفیه و تزکیهٔ نفسیه برآمد و شوقمند مجاهدات و مشاهدات شد. آخرالامر نورعلیشاه اصفهانی را دریافت و به جانب او شتافت. دست ارادت بدو داد و ذکر خفی از او تلقین گرفت و به عبادت مشغول گردید و به مراتب عالیهٔ ذوق و حال از فقرای معاصرین محسوب و طالبان را خدمتش مطلوب است. گاهی صحبت و گاهی نظر تخلص مینماید و نام طریقتش نظرعلیشاه است و از اشعار ابکار افکار اوست: جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - درحیرت از حوادث کون و فساد و مدح محبوب خالق اکبر موسی بن جعفر (ع)
خرد طبل تحیر زن شبی خواندم بمیدانش حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۷۷ - بر دوستی تو می خورم باده
بر دوستی تو می خورم باده امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۸ - رسید باد صبا تازه کرد جان مرا
رسید باد صبا تازه کرد جان مرا اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۴۰ - مریز بی گنهم خون که جست و جویی
مریز بی گنهم خون که جست و جویی واعظ قزوینی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۲۳ - در آبادانی محلی
بحمدالله، این موضع پرصفا را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۱۲ - زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن
زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن میرداماد : رباعیات
شماره ۱۴۵ - در کعبه قل تعالو از مام که زاد
در کعبه قل تعالو از مام که زاد جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۶۰ - جویا هر کس که محرم راز بود
جویا هر کس که محرم راز بود ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۴۵ - دادیم دل به دست تو در پای مفکنش
دادیم دل به دست تو در پای مفکنش وحیدالزمان قزوینی : شهرآشوب کوچک
بخش ۳۸ - صفت طبّاخ
طبّاخ ز پختگی مرا سوخت سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۱۶ - میکشم می هر سحر با میپرست تازهای
میکشم می هر سحر با میپرست تازهای عطار نیشابوری : فیوصف حاله
سال سلیمان از موری لنگ
چون سلیمان کرد با چندان کمال کمالالدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۵ - هر که رخسارش آرزو کردست
هر که رخسارش آرزو کردست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۶۵ - تا شود از پیش ماه پرده برانداخته
تا شود از پیش ماه پرده برانداخته اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۸۵ - آنی که دم مسیح یارت شده است
آنی که دم مسیح یارت شده است
باب دهم - در خاموشی
ابوهریره رضی اللّه عَنْه گوید که پیغامبر صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّم گفت هر که بخدای ایمان دارد و روز واپسین، گو همسایه را رنجه مدار. و هر که ایمان دارد بخدای و روز واپسین گو مهمان نیکودار و هر که ایمان دارد بخدا و روز واپسین گو نیکو گوی یا خاموش باش. صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۹۳ - خلق جدید
تو از خلق جدید این را سنددان ادیب الممالک : اضافات
شمارهٔ ۱۳ - خبر دادن تیمور از انقلاب روس
سال سی و شش نهد شاه آزادی برخش کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۸۰ - مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان
مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۶۳ - نظر نایینی
اسمش میرزا محمد رحیم و از اکابر اهالی آن قصبهٔ پرنعیم. در آغاز شباب از تحصیل علوم متداوله کامیاب. در اصفهان جنت نشان در خدمت علمای دین و پیروان شرع مبین به قدر استعداد خود از هر خرمنی خوشه چین آمد. در فنون علوم ماهر و قادر گردید. در طلب حصول تصفیه و تزکیهٔ نفسیه برآمد و شوقمند مجاهدات و مشاهدات شد. آخرالامر نورعلیشاه اصفهانی را دریافت و به جانب او شتافت. دست ارادت بدو داد و ذکر خفی از او تلقین گرفت و به عبادت مشغول گردید و به مراتب عالیهٔ ذوق و حال از فقرای معاصرین محسوب و طالبان را خدمتش مطلوب است. گاهی صحبت و گاهی نظر تخلص مینماید و نام طریقتش نظرعلیشاه است و از اشعار ابکار افکار اوست: جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - درحیرت از حوادث کون و فساد و مدح محبوب خالق اکبر موسی بن جعفر (ع)
خرد طبل تحیر زن شبی خواندم بمیدانش حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۷۷ - بر دوستی تو می خورم باده
بر دوستی تو می خورم باده امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۸ - رسید باد صبا تازه کرد جان مرا
رسید باد صبا تازه کرد جان مرا اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۴۰ - مریز بی گنهم خون که جست و جویی
مریز بی گنهم خون که جست و جویی واعظ قزوینی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۲۳ - در آبادانی محلی
بحمدالله، این موضع پرصفا را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۱۲ - زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن
زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن میرداماد : رباعیات
شماره ۱۴۵ - در کعبه قل تعالو از مام که زاد
در کعبه قل تعالو از مام که زاد جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۶۰ - جویا هر کس که محرم راز بود
جویا هر کس که محرم راز بود ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۴۵ - دادیم دل به دست تو در پای مفکنش
دادیم دل به دست تو در پای مفکنش وحیدالزمان قزوینی : شهرآشوب کوچک
بخش ۳۸ - صفت طبّاخ
طبّاخ ز پختگی مرا سوخت سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۱۶ - میکشم می هر سحر با میپرست تازهای
میکشم می هر سحر با میپرست تازهای عطار نیشابوری : فیوصف حاله
سال سلیمان از موری لنگ
چون سلیمان کرد با چندان کمال کمالالدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۵ - هر که رخسارش آرزو کردست
هر که رخسارش آرزو کردست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۶۵ - تا شود از پیش ماه پرده برانداخته
تا شود از پیش ماه پرده برانداخته اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۸۵ - آنی که دم مسیح یارت شده است
آنی که دم مسیح یارت شده است
