لالایی ها : بخش اول
گل زیره
لالا لالا گل زیره اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
دیباچه
بعد از حمد و ثنای جهان آفرین و درود بر روان سید المرسلین و آله الطیبین و عترته الطاهرین صلوات الله علیهم اجمعین پوشیده نماند که رندان دیر فنا که صوفیان صومعه قد سند و صبوحی زدگان مجلس انس، و به یمن صفای محبت ایشان وبرکت نکهت انفاس این جگر ریشان غنچه دلهای خسته و عقده کارها بسته همیشه گشاه مییابد چنانکه عندلیب چمن معرفت خواجه شمس الدین محمد الحافظ الشیرازی در صفت دل این مستان صبح خیز و دست دعای این بیداران اشک ریز میفرماید: لالایی ها : بخش اول
لالا لالا خبر لالا
لالا لالا خبر لالا لالایی ها : بخش اول
خدا یارت همیشه
لالا لالا خدا یارت همیشه قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۲۳۴
در هر کاری مشقتی بوده و مزد انوری : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۶۷
آن صبر که حامی منست از غم تو رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۲۰ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ این آیت از یک روى بیان شرف صحابه مصطفى (ص) است که ارکان خلائقاند، و برهان حقائق. عنوان رضاء حقاند، و ملوک مقعد صدق. ائمه اهل سعادتاند، و انصار نبوت و رسالت، و مستوجب ترحّم امّت، و اخیار حضرت مصطفى (ص)، و بعد از انبیاء و رسل بهترین ذریّة آدم ایشانند، و بیمن اقبال ایشان دود شرک واطى ادبار خود شد، و انوار دین و شریعت از مکنونات غیب ظاهر گشت. در آیت جمال لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ، و هیبت جلال مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ بغیرت ایشان در ملأ اعلى بیفروخت. سعدی : غزلیات
غزل ۵۰۱
تو از هر در که بازآیی بدین خوبی و زیبایی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۶
زان پیشتر که جانان ناگه ز در درآید مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۹۹۸
سوگند خوردهیی که ازین پس جفا کنی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۷۴
هر دم غم خود با دل افگار بگویم خیام : هیچ است [۱۰۷-۱۰۱]
رباعی ۱۰۷
بنگر ز جهان چه طَرْف بربستم؟ هیچ، مجد همگر : رباعیات
شمارهٔ ۴۶۱
عشق آمد و تازه کرد ریشم دیگر ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۲۶۷
سحرگه آن صنم سرو قد شتاب زده صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۰۱
آب حیوان من نهان در ظلمت شب دیده ام امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۶۰ - تتبع خواجه
در دلم آتش محبت اوست صفای اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۱۱ - بهاریه در مدح حضرت شاه اولیاء علی بن ابیطالب صلوات الله و سلامه علیه
مرا ای هوای بهار معطر وحدت کرمانشاهی : غزلیات
غزل شماره 25
چو پوست تخت من است و کلاه پشمین تاج عنصری بلخی : اشعار منسوب
شمارهٔ ۱۶
نمرود به گاه پور آذر سعدی : غزلیات
غزل ۴۱۱
گر تیغ برکشد که محبان همیزنم
گل زیره
لالا لالا گل زیره اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
دیباچه
بعد از حمد و ثنای جهان آفرین و درود بر روان سید المرسلین و آله الطیبین و عترته الطاهرین صلوات الله علیهم اجمعین پوشیده نماند که رندان دیر فنا که صوفیان صومعه قد سند و صبوحی زدگان مجلس انس، و به یمن صفای محبت ایشان وبرکت نکهت انفاس این جگر ریشان غنچه دلهای خسته و عقده کارها بسته همیشه گشاه مییابد چنانکه عندلیب چمن معرفت خواجه شمس الدین محمد الحافظ الشیرازی در صفت دل این مستان صبح خیز و دست دعای این بیداران اشک ریز میفرماید: لالایی ها : بخش اول
لالا لالا خبر لالا
لالا لالا خبر لالا لالایی ها : بخش اول
خدا یارت همیشه
لالا لالا خدا یارت همیشه قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۲۳۴
در هر کاری مشقتی بوده و مزد انوری : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۶۷
آن صبر که حامی منست از غم تو رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۲۰ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ این آیت از یک روى بیان شرف صحابه مصطفى (ص) است که ارکان خلائقاند، و برهان حقائق. عنوان رضاء حقاند، و ملوک مقعد صدق. ائمه اهل سعادتاند، و انصار نبوت و رسالت، و مستوجب ترحّم امّت، و اخیار حضرت مصطفى (ص)، و بعد از انبیاء و رسل بهترین ذریّة آدم ایشانند، و بیمن اقبال ایشان دود شرک واطى ادبار خود شد، و انوار دین و شریعت از مکنونات غیب ظاهر گشت. در آیت جمال لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ، و هیبت جلال مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ بغیرت ایشان در ملأ اعلى بیفروخت. سعدی : غزلیات
غزل ۵۰۱
تو از هر در که بازآیی بدین خوبی و زیبایی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۶
زان پیشتر که جانان ناگه ز در درآید مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۹۹۸
سوگند خوردهیی که ازین پس جفا کنی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۷۴
هر دم غم خود با دل افگار بگویم خیام : هیچ است [۱۰۷-۱۰۱]
رباعی ۱۰۷
بنگر ز جهان چه طَرْف بربستم؟ هیچ، مجد همگر : رباعیات
شمارهٔ ۴۶۱
عشق آمد و تازه کرد ریشم دیگر ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۲۶۷
سحرگه آن صنم سرو قد شتاب زده صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۰۱
آب حیوان من نهان در ظلمت شب دیده ام امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۶۰ - تتبع خواجه
در دلم آتش محبت اوست صفای اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۱۱ - بهاریه در مدح حضرت شاه اولیاء علی بن ابیطالب صلوات الله و سلامه علیه
مرا ای هوای بهار معطر وحدت کرمانشاهی : غزلیات
غزل شماره 25
چو پوست تخت من است و کلاه پشمین تاج عنصری بلخی : اشعار منسوب
شمارهٔ ۱۶
نمرود به گاه پور آذر سعدی : غزلیات
غزل ۴۱۱
گر تیغ برکشد که محبان همیزنم
