سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۳۹ - گل از هوای تو در رنگ و بو نمی گنجد
گل از هوای تو در رنگ و بو نمی گنجد
عین‌القضات همدانی : لوایح
فصل ۱۶۴
عاشق را آنچه بباید در عشق بیابد و آنچه نباید لازمۀ او بود و زهی درد بیدرمان و زهی رنج بی پایان ای عزیز عاشق را رستن از درد عشق جز بعدم نبود و در عدم بر او بسته و جان او بزخم وجود خسته چون وجود عاشق گناه کبیرۀ او بود در عشق او را تارک آن بودن بهتر و دست از آن داشتن خوشتر:
ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۶۹
بیم و بادافراه دوزخ را به نگرش کن (‌در نظر بگیر).
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۲۵ - در هوای مجلسش چندان بگریم همچو شمع
در هوای مجلسش چندان بگریم همچو شمع
جلال عضد : غزلیّات
شماره ۴۲ - به بالین غریبانت گذر نیست
به بالین غریبانت گذر نیست
امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۰ - ای شاه چو بیند آسمان رای تو را
ای شاه چو بیند آسمان رای تو را
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۹۴ - ما را ز عشق درد و غم بیکرانه است
ما را ز عشق درد و غم بیکرانه است
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۴۵ - به وحشت نگاهی چه خو کرده‌ای
به وحشت نگاهی چه خو کرده‌ای
اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۱۱۲ - تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۲۰ - بی هیچ یقین چو بدگمانی باشی
بی هیچ یقین چو بدگمانی باشی
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۴۱ - در قناعت
یارب بده مرا به دل نعمتی که بود
وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۲۸ - از حُبّ علی نمی توان شد منفک
از حُبّ علی نمی توان شد منفک
غبار همدانی : دوبیتی‌ها
شماره ۲ - چه خوش بی در عدم ویرانه ای بی
چه خوش بی در عدم ویرانه ای بی
ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۱۸ - گر یار بداندی کِم اندر دل چیست
گر یار بداندی کِم اندر دل چیست
جمال‌الدین عبدالرزاق : رباعیات
شماره ۱۱۹ - تا چند دل آزاری و رخ برتابی
تا چند دل آزاری و رخ برتابی
فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۶۵ - دل، دولت خرمی ندارد
دل، دولت خرمی ندارد
خاقانی : قطعات
شماره ۱۳۹ - چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانی
چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانی
ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۹۹ - جنگ رام با راون و کشته شدن راون به دست رام به تیرهای هلاهل که سهیل داده بود
سحر کز تیغ خورشید ظفر کوش
ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۸۸ - با نی شکر بگو که ننازد به قند خویش
با نی شکر بگو که ننازد به قند خویش
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۶۶۷ - در جهان عجز طاقت پیشگی‌گردن زنست
در جهان عجز طاقت پیشگی‌گردن زنست