کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۶۲۴
در گوش تو گر جای نگیرد سخنم آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۸۱۸
بده می کز فروغش خرقه و دفتر بسوزانم وفایی مهابادی : غزلیات
شمارهٔ ۳۲
به فریادم رس ای جان عزیز! بان لعل شیرینت امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۱۲۲
پامال گشت در رهٔ ما خسرو ودیت جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۹۰۱
به چشم و ابروی شوخ ای دلارام ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۳۴ - در مدح ابوالقاسم خاص
عمید دولت عالی و خاص مجلس میر قصاب کاشانی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۱
چون به کف گیری ز بهر امتحان آیینه را حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۴۰۴
من شعله ام، به پیرهنم هر که خار کرد هجویری : مقدمات
فصل
و آنچه گفتم که: «به حکم استدعای تو قیام کردم و بر تمام کردن مرادت از این کتاب عزمی تمام کردم»، مراد از آن این بود که مرا اهل سؤال دیدی و واقعهٔ خود از من پرسیدی و این کتاب از من اندر خواستی، و مرادت از آن فایده بود؛ لامَحاله بر من واجب شد حق سؤال تو گزاردن. و چون اندر حال به تمامی حق سؤالت نرسیدم، عزمی تمام ببایست و نیتی که تمام کنم تا اندر حال ابتدای کتاب و نیت تمام کردن آن، حکم جواب آن را ادا کرده باشم. و قصد بنده چون به ابتدای عمل وی به نیت مقرون بود، اگرچه وی را اندر آن عمل خلل پدیدار آید، بنده بر آن معذور باشد؛ و از آن بود که پیغامبرصلی اللّه علیه و سلم گفت: «نیّةُ المؤمِن خیرٌ مِنْ عَمَلِه. نیت کردن به ابتدای عمل بهتر از ابتدا کردن بی نیت.» کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۷۹ - وله ایضاً
چگونه در چمن خوشدلی کنم پرواز فخرالدین عراقی : فصل نهم
حکایت
پیر شیراز، شیخ روزبهان جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۳۸
در دیده ام نیامد جز روی تو خیالی نجمالدین رازی : رباعیات
شمارهٔ ۵۴
شاها چو دمی روی به مقصود آرم نجمالدین رازی : رباعیات
شمارهٔ ۶۱
تا ظن نبری که ما ز آدم بودیم میرزا قلی میلی مشهدی : قصاید
شمارهٔ ۱۸ - در مدح ابراهیم میرزا
عشق چنین بینصیب، حسن چنین بیوفا مولانا خالد نقشبندی : مفردات (معما به نامهای خاص)
شماره ۲۱
یک از یک چون فتد دو در میانه حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۷ - و له ایضا
عمری است که در عشق تو بی صبر و قرارم قطران تبریزی : مقطعات
شمارهٔ ۱۳۵
خدایگانا کار جهان شناخته ئی قطران تبریزی : مقطعات
شمارهٔ ۱۴۶
آن ماه سرو بالا آن سرو ماه روی نورعلیشاه : جامع الاسرار
بخش ۹ - حکایت در فوائد سخن
وقتی میگذشتم بشهری رسیدم ناگاه بنهری دو طایفه را دیدم بر کنار نهر نشسته و عقد مکالمه برمیان بسته همه در مجادله مسکوب و بمعادله منسوب تیغ زبان در معرکه بیان کشیدم و سبب مهلکه یک بیک پرسیدم بعضی آبرا موج میگفتند و برخی موج را آب و جمعی سراب را دریا و خیلی دریا را سراب یکی میگفت وحدت در کثرتست دیگری میگفت کثرت در وحدت لآلی متلألی از مثقب فکرت سفتم و قفل معانی بکلید بیان گشوده گفتم
شمارهٔ ۶۲۴
در گوش تو گر جای نگیرد سخنم آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۸۱۸
بده می کز فروغش خرقه و دفتر بسوزانم وفایی مهابادی : غزلیات
شمارهٔ ۳۲
به فریادم رس ای جان عزیز! بان لعل شیرینت امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۱۲۲
پامال گشت در رهٔ ما خسرو ودیت جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۹۰۱
به چشم و ابروی شوخ ای دلارام ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۳۴ - در مدح ابوالقاسم خاص
عمید دولت عالی و خاص مجلس میر قصاب کاشانی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۱
چون به کف گیری ز بهر امتحان آیینه را حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۴۰۴
من شعله ام، به پیرهنم هر که خار کرد هجویری : مقدمات
فصل
و آنچه گفتم که: «به حکم استدعای تو قیام کردم و بر تمام کردن مرادت از این کتاب عزمی تمام کردم»، مراد از آن این بود که مرا اهل سؤال دیدی و واقعهٔ خود از من پرسیدی و این کتاب از من اندر خواستی، و مرادت از آن فایده بود؛ لامَحاله بر من واجب شد حق سؤال تو گزاردن. و چون اندر حال به تمامی حق سؤالت نرسیدم، عزمی تمام ببایست و نیتی که تمام کنم تا اندر حال ابتدای کتاب و نیت تمام کردن آن، حکم جواب آن را ادا کرده باشم. و قصد بنده چون به ابتدای عمل وی به نیت مقرون بود، اگرچه وی را اندر آن عمل خلل پدیدار آید، بنده بر آن معذور باشد؛ و از آن بود که پیغامبرصلی اللّه علیه و سلم گفت: «نیّةُ المؤمِن خیرٌ مِنْ عَمَلِه. نیت کردن به ابتدای عمل بهتر از ابتدا کردن بی نیت.» کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۷۹ - وله ایضاً
چگونه در چمن خوشدلی کنم پرواز فخرالدین عراقی : فصل نهم
حکایت
پیر شیراز، شیخ روزبهان جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۳۸
در دیده ام نیامد جز روی تو خیالی نجمالدین رازی : رباعیات
شمارهٔ ۵۴
شاها چو دمی روی به مقصود آرم نجمالدین رازی : رباعیات
شمارهٔ ۶۱
تا ظن نبری که ما ز آدم بودیم میرزا قلی میلی مشهدی : قصاید
شمارهٔ ۱۸ - در مدح ابراهیم میرزا
عشق چنین بینصیب، حسن چنین بیوفا مولانا خالد نقشبندی : مفردات (معما به نامهای خاص)
شماره ۲۱
یک از یک چون فتد دو در میانه حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۷ - و له ایضا
عمری است که در عشق تو بی صبر و قرارم قطران تبریزی : مقطعات
شمارهٔ ۱۳۵
خدایگانا کار جهان شناخته ئی قطران تبریزی : مقطعات
شمارهٔ ۱۴۶
آن ماه سرو بالا آن سرو ماه روی نورعلیشاه : جامع الاسرار
بخش ۹ - حکایت در فوائد سخن
وقتی میگذشتم بشهری رسیدم ناگاه بنهری دو طایفه را دیدم بر کنار نهر نشسته و عقد مکالمه برمیان بسته همه در مجادله مسکوب و بمعادله منسوب تیغ زبان در معرکه بیان کشیدم و سبب مهلکه یک بیک پرسیدم بعضی آبرا موج میگفتند و برخی موج را آب و جمعی سراب را دریا و خیلی دریا را سراب یکی میگفت وحدت در کثرتست دیگری میگفت کثرت در وحدت لآلی متلألی از مثقب فکرت سفتم و قفل معانی بکلید بیان گشوده گفتم
