تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۹۹ - ایخسته دلم همیشه رنجور از تو
برو به گوهر
ایخسته دلم همیشه رنجور از تو
روزم ز سیاهی شب دیجور از تو
بی‌شعله خس و خار نمی‌سوزد و من
از دوری تو در آتشم دور از تو
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۰۰ - ای عشق بیا از همه فن به فن تو
برو به گوهر
ای عشق بیا از همه فن به فن تو
ای عقل برو سر تو در گردن تو
دلگیر ز شهر بند عقلم پس از این
ای دشت جنون دست من و دامن تو
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۰۱ - گشت شب مهتاب و می روشن و تو
برو به گوهر
گشت شب مهتاب و می روشن و تو
من شعله تو گل گلخن و من گلشن و تو
بازآ که بهم خوشیم هرجا باشیم
پروانه و شمع و بلبل و گل من و تو
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۰۲ - روزی مشتاق بر دماغ من و تو
برو به گوهر
روزی مشتاق بر دماغ من و تو
بوئی نخورد از گل باغ من و تو
اما هر شب ز آتش داغ من و تو
افروخته تا صبح چراغ من و تو
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۰۳ - چون دل نهد از بیم هلاک من و تو
برو به گوهر
چون دل نهد از بیم هلاک من و تو
بر الفت تن روان پاک من و تو
فرداست که قالب دگر ساخته‌اند
از آتش و آب و باد و خاک من و تو
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۰۴ - ایشمع که سوز جسم کاه من و تو
برو به گوهر
ایشمع که سوز جسم کاه من و تو
بر آتش دل بود گواه من و تو
خواموش که از شعله آه من و تو
روشن نشود روز سیاه من و تو
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۰۵ - ای برده بحسن از مه و خورشید گرو
برو به گوهر
ای برده بحسن از مه و خورشید گرو
وز داس جفاکشت وفا کرده درو
از کلبه اغیار بکاشانه ما
برخیز و بیا ولیک بنشین و مرو
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۰۶ - چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو
برو به گوهر
چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو
پیوسته چو زخم تازه خون آید ازو
نم در جگرم ز کریه نگذاشته است
وقتیست که لخت دل برون آید ازو
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۰۷ - گر لاف ز عشق میزنی دردت کو
برو به گوهر
گر لاف ز عشق میزنی دردت کو
اشک گلگون و چهره زردت کو
داغیست بجان گرت ز خورشید وشی
چون صبح دل گرم و دم سردت کو
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۰۸ - زاهد که ز عشق لافد آوازش کو
برو به گوهر
زاهد که ز عشق لافد آوازش کو
وز نرگس شوخی دل بیمارش کو
چون فاخته گر شیفته سروقد بست
آواز حزین و ناله زارش کو
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۰۹ - هرگز غم یار را باغیار مگو
برو به گوهر
هرگز غم یار را باغیار مگو
ور میگوئی بغیر دلدار مگو
اسرار بنا محرم اسرار مگو
زنهار مگو هزار زنهار مگو
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۱۰ - تا عشق مرا فاش نمیدانستی
برو به گوهر
تا عشق مرا فاش نمیدانستی
با من ره پرخاش نمیدانسی
در عاشقی خویش مرا شهره شهر
دانستی ایکاش نمیدانستی
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۱۱ - ای آنکه ز سر خویشتن در تفتی
برو به گوهر
ای آنکه ز سر خویشتن در تفتی
پیوسته بگردش ز چهار و هفتی
دوری چو بکام نگذرانی گیرم
صد مرتبه آمدی و صد ره رفتی
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۱۲ - گردون همه زهر در ایاغم کردی
برو به گوهر
گردون همه زهر در ایاغم کردی
وز صرصر غم قصد چراغم کردی
کردی بهزار حیله‌ام دور از یار
داغم کردی و سخت داغم کردی
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۱۳ - تا چون گلم آسایش دامن بودی
برو به گوهر
تا چون گلم آسایش دامن بودی
دلتنگتر از غنچه بگلشن بودی
رفتی ز بر من و شکفتی اکنون
من بیتو چنانم که تو با من بودی
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۱۴ - فاش از کفم ار کشیده دامن بودی
برو به گوهر
فاش از کفم ار کشیده دامن بودی
چون روح مرا نهفته در تن بودی
من در طلب تو وز تو غافل یعنی
من با تو نبودم و تو با من بودی
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۱۵ - دیشب دل من چو خسته از رنجوری
برو به گوهر
دیشب دل من چو خسته از رنجوری
میکرد فغان ز محنت مهجوری
گفتم که چنین ساخت ز دردت نالان
فریاد برآورد که دوری دوری
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۱۶ - در وادی عشق دوش نالان جرسی
برو به گوهر
در وادی عشق دوش نالان جرسی
میگفت مرا که چیست فریاد بسی
خامش که درین دشت بفریاد کسی
هرگز نرسیده است فریاد رسی
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۱۷ - صبح است و شراب لعل‌فام ایساقی
برو به گوهر
صبح است و شراب لعل‌فام ایساقی
برخیز و بگردش آر جام ایساقی
در دور فکن ساغر از آن پیش که چرخ
دور من و تو کند تمام ایساقی
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۱۸ - از جام وصال غیر و مستی تا کی
برو به گوهر
از جام وصال غیر و مستی تا کی
وز هجر من و محنت هستی تا کی
ای بخت زبون اینهمه کوتاهی چند
ای طالع دون اینهمه پستی تا کی