اخلاقیات

واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۴۴ - هرکس به سخا زنده بود، مرگ ندارد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۳۰ - در زبان خبطی سخن را از بها می افگند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۳۸ - آنچه از آه ستمکش، بستم کیش رود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۷۲ - از حرص گشته کام جهان پیش ما لذیذ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۷۷ - گوشه گیران را بره درگه سلطان چه کار؟! واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۸۹ - منعم! باهل فقر چه خوانی نوای زر؟ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۴۷ - انسان چه بود شرم و، درین نیست تکلف واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۵۵ - نباشدم تن تنها، ز فوج دشمن باک واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۹۰ - کونکلر یرده جیرانی فغانلر گوکده درناسی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۹۳ - دوست داند زبان خاموشی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۹۵ - همچو ناخن، شده خم بر در سلطان تاکی؟! واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۹۶ - از برای مال، گشتن کوه صحرا تا بکی؟! واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۹۷ - با همه نیرنگ، تاکی گفت و گوی سادگی؟! واعظ قزوینی رباعیات شماره ۳ - نرمی، ز سر تو واکند غوغا را واعظ قزوینی رباعیات شماره ۲۷ - از هر نعمت که در جهان دسترس است واعظ قزوینی رباعیات شماره ۳۳ - نفس تو، که تن پروریش آیین است واعظ قزوینی رباعیات شماره ۳۸ - عمر تو خس و، زر آتش سوزانی است واعظ قزوینی رباعیات شماره ۴۴ - کس را چو زبان نرم خود همدم نیست! واعظ قزوینی رباعیات شماره ۵۱ - عزت، ثمر فروتنی میگردد واعظ قزوینی رباعیات شماره ۸۶ - ای ازلم ولانسلمت، خلق به تنگ