شمارهٔ ۹ - زشت باشد که شعر گوید کس
شمارهٔ ۱۴ - گفتم که تو مرا مرثیت کنی
شمارهٔ ۱۵ - نه مسلمانی و نه برهمنی
غزل ۱۱۴ - مرا مرنجان کایزد ترا برنجاند
غزل ۲۴۵ - ز من حجرهٔ خویش پنهان مکن
غزل ۲۷۹ - گر ترا طبع داوری بودی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱ - در مدح علاء الدین ابوعلی الحسن الشریف
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - در مدح صاحب ناصرالدین طاهر
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح ضیاء الدین اکفی الکفاة مودودبن احمدالعصمی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ - در مدح قاضی حمیدالدین بلخی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - در مدح مجدالدین محمدبن نصر احمد
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ - در مدح ملکان غور شهابالدین و ناصرالدین حسن محمود
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ - در مدح صدر سعید خواجه سعدالدین اسعد و عرض اخلاص
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۴ - در مدح رکنالدین مفتی گفته در وقتی که حکیم با تاج عمزاد نزاع و دعوایی داشته و مایل بوده که آن مرافعه پیش او برند و تاج عمزاد به مفتی دیگر میل داشته است
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۵ - در مدح امیر عزالدین طوطی بک
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۷ - در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۹ - در مدح یکی از فرزندان نظامالملک است
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۱ - در مدح ناصرالدین ابوالفتح طاهر
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۴ - در مدح صاحب ناصرالدین نصرة الاسلام ابو المناقب
قصیده ۸۸ - ای روزگار دولت تو روز روزگار