بخش ۴۴ - رجوع به قصهٔ رنجور
بخش ۴۵ - قصهٔ سلطان محمود و غلام هندو
بخش ۴۷ - بار دیگر رجوع کردن به قصهٔ صوفی و قاضی
بخش ۴۸ - طیره شدن قاضی از سیلی درویش و سرزنش کردن صوفی قاضی را
بخش ۴۹ - جواب دادن قاضی صوفی را
بخش ۵۲ - باز سال کردن صوفی از آن قاضی
بخش ۵۴ - قال النبی علیه السلام ان الله تعالی یلقن الحکمة علی لسان الواعظین بقدر همم المستمعین
بخش ۵۵ - دعوی کردن ترک و گرو بستن او کی درزی از من چیزی نتواند بردن
بخش ۵۶ - مضاحک گفتن درزی و ترک را از قوت خنده بسته شدن دو چشم تنگ او و فرصت یافتن درزی
بخش ۵۷ - گفتن درزی ترک را هی خاموش کی اگر مضاحک دگر گویم قبات تنگ آید
بخش ۵۹ - مثل
بخش ۶۰ - باز مکرر کردن صوفی سال را
بخش ۶۱ - جواب دادن قاضی صوفی را
بخش ۶۲ - حکایت در تقریر آنک صبر در رنج کار سهلتر از صبر در فراق یار بود
بخش ۶۳ - مثل
بخش ۶۸ - نومید شدن آن پادشاه از یافتن آن گنج و ملول شدن او از طلب آن
بخش ۷۱ - پرسیدن آن وارد از حرم شیخ کی شیخ کجاست کجا جوییم و جواب نافرجام گفتن حرم
بخش ۷۵ - حکمت در انی جاعل فی الارض خلیفة
بخش ۷۹ - آواز دادن هاتف مر طالب گنج را و اعلام کردن از حقیقت اسرار آن
بخش ۸۱ - حکایت اشتر و گاو و قج که در راه بند گیاه یافتند هر یکی میگفت من خورم