شماره ۲۱۵ - مرنج از طعنهٔ خصم و مکن عرض کمال خود
شماره ۲۱۷ - خجل چون بید مجنون گشتم از نشو و نمای خود
شماره ۲۲۰ - شود چون جوهر آیینه پیدا، تار می افتد
شماره ۲۵۰ - ای آنکه زدی بر قدح، امروز مرا سنگ
شماره ۲۸۳ - آسان به جلوه های تو، از جا نمی روم
شماره ۲۹۷ - عریان ز صافی طینتی، از پردهٔ نیرنگ شو
شماره ۲۹۸ - ای تهیدست، به امّید و امل غره مشو
شماره ۳۱۴ - به خاموشی سپندم گفت، در بزم پریزادی
شماره ۴ - غنت مطوّقهٔ أفنانها البان
بخش ۶ - در مدح جدّش شیخ زاهد گیلانی سروده است
بخش ۸ - اندرز به شاه صفوی
بخش ۵ - ستایش خاقان سخن
بخش ۱۲ - در نصیحت و بی وفایی دهر گوید
بخش ۱۴ - خطاب به پادشاه در قبول صلح و ترک ستیز و اندرزی چند از حِکم
بخش ۱۸ - در صفت خاموشی گوید
بخش ۷ - حکایت طفلی که ماری در دست داشت و تشبیه دنیا به آن
بخش ۹ - کام بخشی خامهٔ حکمت نگار به یاد خلاصهٔ ادوار و نقاوهٔ اخیار والد بزرگوار حشره الله مع الاطهار
بخش ۱۱ - تذکر این حدیث مصطفی که الدّال علی الخیر کفاعله
بخش ۱۲ - سفیر خامهٔ بلند صریر به هوش افزایی مرزبانان حکمت پذیر
بخش ۱۵ - حکایت