شماره ۷۵۸ - بگشای زلف و طرهٔ سنبل به تابکن
شماره ۷۶۰ - تا هوا ابر است ساقی، باده ای در شیشه کن
شماره ۷۸۹ - جان را سپند ساز و به آتش نثار شو
شماره ۸۳۵ - که گفتت گرد سر آن طرهٔ عنبرفشان بندی؟
شماره ۸۴۳ - اگر از دیده ابنای زمان مستوری
شماره ۸۹۴ - خاطر از دردسر بیهده آزاده کنی
شمارهٔ ۱۴ - قطعه در صفت دنیاطلبان
شمارهٔ ۳۱ - اندرز
شمارهٔ ۳۲ - در حکمت
شمارهٔ ۳۳ - آزادی دو عالم
شمارهٔ ۳۷ - دربارهٔ برخی از مردم
شمارهٔ ۴۰ - مطایبه
شمارهٔ ۴۲ - در ذمّ بعضی از اصحاب غرور
شمارهٔ ۴۴ - تضمین از سعدی
شمارهٔ ۵۵ - به یکی از بزرگان نوشته است
شماره ۹ - هر چند که ما رهرو و دنیا راه است
شماره ۱۵ - آن را که نصیب از خرد ادراک است
شماره ۲۵ - آلوده ی کام دل مشو، کام آن است
شماره ۴۶ - هند است و جهان به کام می باید اوا نیست
شماره ۶۳ - مردی که میان دردمندان فرد است