بخش ۱۶ - حکایت
بخش ۱۷ - حکایت
بخش ۱۸ - حکایت
بخش ۲۰ - اشارت به عدل و انصاف و ترک جور و اعتساف
بخش ۲۱ - حکایت
بخش ۲۲ - حکایت
بخش ۲۳ - حکایت
بخش ۲۴ - حکایت
بخش ۲۵ - حکایت
بخش ۲۷ - اشارت به سلوک سبیل عجز و مسکینی و ترک خودی و خودبینی
بخش ۲۸ - حکایت
بخش ۲۹ - حکایت
بخش ۳۰ - اشارت به کلام هدایت نظام عارف عالی مقام که گفت: کن بالخیر موصوفاً لا للخیر وصافاً
بخش ۳۱ - ختم کلام و انسجام مرام
بخش ۶ - ذکر تلقین ارشادمآب استادی نوٌر الله مضجعه
بخش ۷ - در خطاب پادشاه که صلاح وی صلاح این کارگاه و فسادش تباهی نظام انام است گوید
بخش ۸ - حکایت در محافظت حال و مراقبت مآل
بخش ۹ - حکایت در توسّلی کلّی به حریم جلال قادر بی همتا و تجافی از ماسوا
بخش ۱۰ - حکایت درآیین فتوّت و شیوهٔ مروّت
بخش ۱۱ - مکالمهٔ شیخ الرئیس با کنّاس در قناعت و ترک تحمّل منّت از ناس در مذمّت طمع و زشتی آن گوید