اخلاق

میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۴ - خریدستی بهیچ ایخواجه ما را میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۸ - پر کن از خم می کدوی مرا میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۴۰ - بندگی بر در مردان خدا دین من است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۵۱ - هر چه پوئی جز ره حق باطل است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۸۴ - شه وجود عجب قاصدی فرستاده است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۸۵ - دستار تو ای شیخ که صد حلقه فزون است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۹۷ - کس نیست که از لعل تو دشنام شنیده است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۰۱ - قدم بگذار و از ما بگذر ای شیخ میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۰۸ - نام مه گل را مه خرداد نهادند میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۱۶ - شیخنا افتان و خیزان بر در میخانه بود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۲۸ - دمبدم عمر میرود بر باد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۳۳ - گاهی سخن از عشق بگوئید بگوئید میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۴۱ - می زدن در بزم نادانان ز نادانی بود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۴۹ - این سنگ جز بلطف تو گوهر نمی شود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵۱ - پیر مغان گناه مرا گر ثواب کرد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵۶ - بنده گر سر بر آستان باشد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۵۸ - آزار تو ایدوست دل آزار نباشد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۷۳ - آمد مه خورداد که در غم نتوان بود میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۸۰ - نگینی گر بدست جم نباشد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۹۶ - گوهر خود را هویدا کن کمال این است و بس