اخلاق

کوهی غزلیات شماره ۱۸۸ - ترک سودای دین و دنیا کن بلند اقبال غزلیات شماره ۳۷ - اسیر بند تو در روزگار آزاد است بلند اقبال غزلیات شماره ۶۶ - از دوجا آسان ما را شیخ مشکل کرده است بلند اقبال غزلیات شماره ۱۲۷ - دلبر آن نیستکه رخسار چوماهی دارد بلند اقبال غزلیات شماره ۱۸۳ - بدبخت هر که بی هنر وبی ادب بود بلند اقبال غزلیات شماره ۲۰۳ - جای من وتوزهدا کی به بهشت می شود بلند اقبال غزلیات شماره ۲۴۵ - دلا غلام در دوست باش و سلطان باش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۸۵ - یا مشو ازدردعشق ای دل علیل بلند اقبال غزلیات شماره ۳۰۹ - ای دل اگر یار منی در عشق شو ثابت قدم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۶۸ - در آئینه بر عارض خود نظر کن بلند اقبال غزلیات شماره ۳۶۹ - ساقی ار باده دهی ساغر ما را خم کن بلند اقبال غزلیات شماره ۳۹۳ - گر کنی پیدا رهی ای شانه درگیسوی او بلند اقبال غزلیات شماره ۴۰۱ - بر درد دل خسته ام دوست دوا شو بلند اقبال غزلیات شماره ۴۶۹ - نه همی تنها دل ودین از کف من می بری بلند اقبال غزلیات شماره ۴۷۵ - چرا به کار جهان روز و شب به تدبیری بلند اقبال غزلیات شماره ۴۷۷ - گمان مکن که اگر بد کند کسی به کسی بلند اقبال غزلیات شماره ۵۰۶ - چشمت خدای داده که صاحب نظری شوی بلند اقبال قصاید شماره ۱۰ - زمانه ای است که شادی به خلق گشته حرام بلند اقبال ترکیبات شمارهٔ ۸ - تضمین با غزل خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی (رحمه الله علیه) بلند اقبال بخش اول - گزیده‌ای از کرامات و فضایل حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب (ع) بخش ۷ - حدیث از زید نساج درباره پیرمردی که زخمی عمیق داشت