شماره ۱۹۹ - نه درد جوی و نه اندر هوای درمان باش
شماره ۲۰۶ - هر چه آید ز رنج و راحت پیش
شماره ۲۱۳ - چند از این ترهات بیحاصل
شماره ۲۱۵ - هر چه در قرآن خدا فرموده از خمرو عسل
شماره ۲۱۷ - این خواجه گر رهد ز غم و حسرت اجل
شماره ۲۳۹ - بتقریبی ز ما گاهی ببر نام
شماره ۲۴۷ - ما قدح جز زکف شاهد صادق نزنیم
شماره ۲۶۵ - خیز تا رخت از این کوی بیکسوی کنیم
شماره ۲۶۷ - خیز ای همدم که یکدم ناله و زاری کنیم
شماره ۲۸۵ - تشویش بدو زشت و کم و بیش نداریم
شماره ۲۸۹ - نز خدایم میتوان بگریختن
شماره ۲۹۶ - خاتم از دست اهرمن بستان
شماره ۲۹۸ - روز و شب بیهده با اختر خود جنگ مکن
شماره ۳۰۰ - عیب دانشور بود با ناکسان صهبا زدن
شماره ۳۰۸ - کس را مسنج جز بترازوی خویشتن
شماره ۳۰۹ - چندانکه زیم با دل آسوده زیم من
شماره ۳۱۳ - می نخوردی سخن از باده و از جام بگو
شماره ۳۱۷ - ندارم توشه ای از بهر این ره
شماره ۳۳۳ - از فکرت و اندیشه در آزار چرائی
شماره ۳۴۳ - تو از عالم جز این یکدم نداری