استقامت

عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۵۷ - تا تو به بلای عشق تن در ندهی سلمان ساوجی غزلیات غزل ۳۳ - به آستین ملالم مران، که من به ارادت سعدی باب دوم در اخلاق درویشان حکایت ۱۳ - پارسایی را دیدم بر کنارِ دریا که زخمِ پلنگ داشت و به هیچ دارو بِه نمی‌شد عرفی شیرازی غزلها غزل ۱۲۹ - من نگویم که درین شهر ستمکاری هست بیدل دهلوی غزلیات غزل ۲۴۶۵ - رساند عمر به جایی دل از وفا کندن صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸ - من ملایم کردم از آه آسمان سخت را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۵ - ره مده در خط مشکین، شانه ی شمشاد را صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۰ - سبز می گردد روان چون آب از ماندن مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۶۸ - زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۱ - فروغ مهر باشد دیده اخترشماران را صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۵۸ - صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۳۰ - عشق اول ناتوانان را به منزل می برد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۳۵ - اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۶۰ - عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۹۶ - زخط پشت لب آن طاق ابرو از نظر افتد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۵۰ - سیاهی از دل چون گلخن ما برنمی خیزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۸۷ - به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۷۲ - جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۸۵ - آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان را صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۵۱۶ - حال من از نظر یار نهان می دارند