غزل ۲۵۵ - یوسف گم گشته بازآید به کنعان غم مخور
غزل ۸۸۰ - صد مصر مملکت ز تعدی خراب شد
غزل ۵۹۹ - تا با غم عشق آشنا گشتیم
غزل ۹۴ - قرعه دولت زدم ، یاری و اقبال هست
قصیده ۴۱ - جهانا چون دگر شد حال و سانت؟
قصیده ۱ - چون نای بینوایم از این نای بینوا
غزل ۲۴ - معشوقه به رنگ روزگارست
غزل ۷۰ - چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادت
شنیدن عاشق سخن معشوق را
غزل ۸۶۲ - صبح وصل از افق مهر بر آید روزی
غزل ۹ - دیدی چو من خرابی افتاده در خرابات
غزل ۵۰ - هر شب دل پر خونم بر خاک درت افتد
رباعی ۸۶ - ای دل، سر و کار با کریم است، مترس
رباعی ۱۵۰ - هم دل به دلستانت رساند روزی
رباعی ۲۷۴ - گویند به حشر گفتگو خواهد بود
دوبیتی ۱۷۲ - بوره کز دیده جیحونی بسازیم
دوبیتی ۱۷۹ - بوره ای دل بوره باری بشیمان
غزل ۲۰۵ - دلا نخل امل بنشان که باز آن سروناز آمد
غزل ۳۸۰ - مژده ای صبر که شد هجرت هجران نزدیک
شمارهٔ ۵۴ - این قطعه را به دوست خود شیخ نور الدین فرزند شیخ محمود نوشت