شماره ۲۹۸ - ذوق وجدان و نظر خالص شد و خامم هنوز
شماره ۳۴۵ - بزم می سازیم سامان گر نباشد گو مباش
شماره ۳۹۴ - نگشت دامن گردی درین بیابان چاک
شماره ۴۳۴ - نه مقامی که در آن زاد سفر تازه کنیم
شماره ۴۳۸ - ز جا نتوانم از کم نشئگی چالاک برخیزم
شمارهٔ ۱۹ - در مدح اکبرشاه
شمارهٔ ۳۴ - ایضا این قصیده بعد از مراجعت مکه معظمه به هندوستان در نعت سیدالمرسلین مذیل به مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان فایض گردیده مطلع اول در تعریف بهار
شماره ۹۸ - یک چند پی امید می گردیدم
شماره ۳۱۹ - نوبهار آمد، خردگو فکر زنجیرم کند
شماره ۳۲۸ - میشود جان تازه، چون دوری ازین تن میکند
شمارهٔ ۷ - تاریخ زیبا بنائی
شمارهٔ ۱۳ - مثنوی سفرنامه مازندران واعظ و تعریف شهر اشرف و مدح شاه عباس ثانی
شماره ۱۳۷ - ز ضعف بیغمی، نتواند آهم از جگر خیزد
شماره ۶۱ - از عمر نمانده است مرا غیر دمی چند
شماره ۱۰ - گر چشم مرا زین دست در پای تو خوناب است
شماره ۵۲ - سوی مدینه ای صبا افتد اگر عبور تو
شمارهٔ ۵۶ - به نواب اردشیر میرزا هنگامیکه در طهران ناخوش بوده نوشته
شمارهٔ ۷۰ - به آقا باقر شیرازی ساکن فین کاشان نگاشته
شمارهٔ ۱۰۶ - به میرزا حسن مطرب نگاشته
شمارهٔ ۷ - بیماری قاآنی و پرستاری یغما