رباعی ۳۹۰ - بر چهره ندارم زمسلمانی رنگ
رباعی ۴۲۸ - آنان که به نام نیک میخوانندم
رباعی ۵۲۹ - از باده بروی شیخ رنگ آوردن
رباعی ۵۷۶ - ای رونق کیش بتپرستان از تو
رباعی ۶۳۰ - یا پست و بلند دهر را سرکوبی
رباعی ۶۴۶ - ای چرخ بسی لیل و نهار آوردی
رباعی ۶۶۹ - وصافی خود به رغم حاسد تا کی
رباعی ۶۸۳ - نزدیکان را بیش بود حیرانی
رباعی ۶۸۹ - تا چند سخن تراشی و رنده زنی
قصیدهٔ ۷
قصیدهٔ ۲۸
قصیدهٔ ۲۹
قصیدهٔ ۳۴
رباعی ۲ - ما درس صداقت و صفا میخوانیم
مستزاد
دوبیتی ۱۰ - نفس شومم به دنیا بهر آن است
غزل ۱۵۲ - دوش گفتند سخنها ز زبان تو صریح
غزل ۱۷۴ - طبیب من ز هجر خود مرارنجور میدارد
غزل ۱۸۹ - اجل خواهم مزاج خوی آن بیدادگر گیرد
غزل ۲۳۱ - آسودگان چو نشئه درد آرزو کنند