غزل ۲۴۱ - زلف و خط دلکشش دام بنی آدمند
غزل ۲۴۲ - بتان به مملکت حسن پادشاهانند
غزل ۳۴۵ - به جلوه کاش درآید مه نکوسیرم
غزل ۱۲ - خوشا کسی که ز عشقش دمی رهایی نیست
غزل ۲۳ - حاصل ز زندگانی ما جز وبال نیست
غزل ۳۵ - ساقیا باز خرابیم بده جامی چند
غزل ۸۲ - باز در میکده سر حلقهٔ رندان شدهام
غزل ۹۲ - منگر به حدیث خرقه پوشان
غزل ۹۶ - مرا دلیست ره عافیت رها کرده
شمارهٔ ۱ - در مدح خواجه رکنالدین عمیدالملک وزیر
ترجیع بند
رباعی ۲۷ - قومی ز پی مذهب و دین میسوزند
شمارهٔ ۵ - چنان بنظر میرسد که آن سلطان عشرت طلب و هردم خیال، به این کتاب توجه نکرد و آن همه زر را که وعده کرده بود به امیر خسرو نداد، مگر امیر خسرو ازینکه مثنوی دلانگیزی گماشته است ، خرسند بود:
شمارهٔ ۶ - از ینجاست که از مدح کردن اظهار بیزاری و ازاهل زمانه گله میکند
شمارهٔ ۱۲ - استاد دیگر، سعدی را نیز میستاید:
شماره ۴۳ - تا کی گویی که: اهل گیتی
شماره ۶۱ - چرخ فلک هرگز پیدا نکرد
شماره ۱۲۳ - مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب
غزل ۱۱۲ - این جفا کاریت نو به نو است
غزل ۱۶۸ - من به نقد امروز با وصل بتانم در بهشت