انتقاد اجتماعی

محتشم کاشانی غزلیات غزل ۲۴۵ - دی ز شوخی بر من آن توسن دوانیدن چه بود محتشم کاشانی غزلیات غزل ۲۵۷ - از بادهٔ لاله تو چو در ژاله میرود محتشم کاشانی غزلیات غزل ۳۲۱ - آخر ای بی‌رحم حال ناتوان خود بپرس محتشم کاشانی غزلیات غزل ۳۴۲ - آهوی او که بود بیشه دل صیدگهش محتشم کاشانی غزلیات غزل ۳۶۵ - تا کی کشی به بی گنهان از عتاب تیغ محتشم کاشانی غزلیات غزل ۳۶۹ - آن پری را گوهر عصمت ز کف شد حیف حیف محتشم کاشانی غزلیات غزل ۵۵۱ - بر دل فکنده پرتو نادیده آفتابی محتشم کاشانی غزلیات غزل ۵۷۶ - ساربان بر ناقه می‌بندد به سرعت محملی محتشم کاشانی قصاید قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - در مدح میر محمدی خان فرماید محتشم کاشانی قصاید قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - ایضا فی مدح محتشم کاشانی رباعیات رباعی ۷۲ - ای شیخ که هست دایم از نخوت تو شیخ بهایی غزلیات غزل ۴ - بگذر ز علم رسمی، که تمام قیل و قال است شیخ بهایی غزلیات غزل ۸ - یک گل ز باغ دوست، کسی بو نمی‌کند شیخ بهایی غزلیات غزل ۱۰ - عهد جوانی گذشت، در غم بود و نبود شیخ بهایی غزلیات غزل ۱۱ - نگشود مرا ز یاریت کار شیخ بهایی غزلیات غزل ۲۴ - مضی فی غفلة عمری، کذلک یذهب الباقی شیخ بهایی غزلیات غزل ۲۵ - ساقیا! بده جامی، زان شراب روحانی شیخ بهایی مثنویات پراکنده شماره ۳ - دلم از قال و قیل گشته ملول شیخ بهایی مثنویات پراکنده شمارهٔ ۱۱ - در نکوهش کسی که اوقات خویش را به مطالعهٔ کتب پردازد و از مبداء غافل ماند شیخ بهایی رباعیات رباعی ۴۷ - از سبحهٔ من، پیر مغان رفت ز هوش