انتقادی

اوحدالدین کرمانی الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات شماره ۲۴ - ای دیده به عیب خویش نابینایی اوحدالدین کرمانی الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن شماره ۲۲ - تا گرد بهانه خواجه تا کی گردی اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۸ - در دل همه شرک و روی بر خاک چه سود اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۱۱ - میدان فراخ و مرد میدانی نه اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۱۶ - بی دیده اگر راه روی بی خبری است اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱۳ - چون سر بنهادیم کلاهی کم گیر اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۲۳ - گر نیست دلت شاد به تقصیر و قصور اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۲۵ - افسوس که خلق سخت کوته نظرند اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۹ - تا چند زنی تو از خیال مستی خیالی بخارایی غزلیات شماره ۱۳۲ - تا به کی چشم تو جز غارت دینها نکند خیالی بخارایی غزلیات شماره ۲۷۶ - کجاست ساغر می تا به گردش آرندش خیالی بخارایی رباعیات شماره ۷ - در مطبخ دنیا تو همه دود خوری آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۸ - خواهم که درهم بشکنم این طاق مینا فام را آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۴۴ - زهر کناره بیغمای گل چه میکوشند آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۵۸ - زاهدان را چو بزلف تو سر و کار افتد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۶۴ - رقیب دعوی عامی بصحن بستان کرد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۹۲ - در سینه بازم آتش نمرود میرود آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۸۱ - پرشکوه دلی دارم از خون جگر لبریز آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۹۵۲ - افتاده سرشکم زپی نرگس جادو آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۹۹۵ - ایکه جان داری فدا کن در ره جانانه ای